ھوپ ءُ مھر ءِ کسّہ ءُ مارکیز ءِ کسّہ کاری

 

ھوپ ءُ مھر ءِ کسّہ ءُ مارکیز ءِ کسّہ کاری

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

ھر وانوکے کہ گوں کسّھی لبزانک ءَ ھمگرنچ اِنت، آئی ءَ الّم گبریئل گارشیا مارکیز یا گدار ”تھنائی ءِ سد سال“ ءِ نام اِشکتگ یا ونتگ۔ مارکیز انچیں نبشتہ کارے کہ کسّھی لبزانک ءَ آئی ءَ وتی دور ءِ ھر ڈولیں تکنیک ءُ چاگردی بنگپّان ءَ وتی کسّھاں جاہ داتگ۔ پہ درور میجک ریئلزم ءِ ھردیں کہ نام کئیت، کوھنیں گداراں ”تھنائی ءِ سد سال“ ءِ نام الّم گرگ بیت۔ ھمے ڈول ءَ ھر بنگپّے ءِ سر ءَ کہ مارکیز ءَ نبشتگ، آئی ءِ ھرکسّہ تضادانی سرجمیں امبارے ءَ گوں دیما کئیت۔ ھمے تضاد ءُ کارستانی نہ گیشّ اِتگیں کرد مارکیز ءِ پجّار اِنت۔

ھمے ڈول ءَ ”وبا کے دنوں میں محبت“ (Love in the time of cholera) ھم مارکیز ءِ نامی ئیں گدارے۔ اے گدار اوّلی رند ءَ 1985 ءَ ہسپانوی زبان ءَ چاپ ءُ شنگ بوتگ۔ پدا دنیا ءِ دگہ بازیں زباناں رجانک بوتگ ءُ اردو ءَ ارشد وحید ءَ رجانک کتگ۔ اے گدار چہ ”اکادمی ادبیات پاکستان“ ءِ نیمگ ءَ چاپ بوتگ ءُ ھمے رجانک ءِ وسیلگ ءَ  کولمبیا ءِ اے نامداریں نبشتہ کار ءِ گدار پہ ما سر بوتگ۔

اے مزنیں گدارے ءُ گندگ ءَ کسّہ ءِ بنگپّ ”مھر ءُ ھوپ“ انت، بلئے کسّہ بازیں دگہ مانگیشّ اِتگیں جیڑھاں چاگرد کنت۔ کسّہ ءِ بنجاھی کارست سئے انت، فلورنتینو آریزا، فرمینا دازا ءُ ڈاکٹر جووینل اربینو۔ بلئے اے ھر سئے ئیں کارست جتا جتائیں دنیا ءِ عکّاسی ءَ کن انتءُ پدا وڑے نہ وڑے ءَ اشانی نیام ءَ سیادی یے اوں است۔ ھمے درامدی ءُ وتیگی ءِ مان گیشّ اِتگیں چست ءُ ایراں گوں کسّہ دیما جنزان کنت۔ بلئے اوّلی ھبر کہ وانوک ءَ اجکّہ کنت، آ گدار ءِ نام انت۔ یک گوٛرے کپتگیں ھوپ اِنت ءُ دومی نیمگ ءَ مھر اِنت۔ جاھے کہ ھوپ کپیت ھود ءَ مردم وتی ساہ ءِ ترس ءَ گار بنت، اے ڈولیں جاوراں مھر چہ کجا؟ بلئے اے کسّہ ءَ ”مھر ءُ ھوپ“ ھر دو چیدگ انت۔ ”مھر“ اد ءَ زند، وشّی، اُمیت، واھگ ءُ وتی زند ءِ مانا کنگ ءِ جھد ءِ چیدگ انت۔ ”ھوپ“ ھم اد ءَ تھنا نادراھی نہ اِنت، بلکیں نا اُمیتی، مرگ، بیمّ ءُ بنی آدم ءِ نزوری ءُ نادزرسی ءِ چیدگ انت۔ پمشکا چہ گدار ءِ نام ءَ اے چیز پدّر بیت کہ اد ءَ دو  متضادیں لیکہ ھوار جنزان کن انت۔

انچو کہ کسّہ ءِ نام وت تضادے، ھمے ڈول ءَ کسّہ ءِ بنجاھی ھیال ھم انچیں جستے پاد کنت کہ وانوک گوں ھمے جست ءَ داں آسر ءَ رسیت، بلئے مارکیز وت ھچ ڈولیں پسّویے نہ دنت۔ کسّہ ءِ بنیادی جست ھم ھمیش انت کہ اُمر، مرگ، وھد ءُ زمانگ، بدن ، گیرانک، چاگرد ءُ مرگ ءِ سان مھر ءِ سر ءَ چون گندگ بنت؟ سرجمیں کسّہ ھمے جیڑہ ءِ چاگرد ءَ ترّیت، بلئے داں آسر ءَ وانوک نہ زانت کہ ”مھر“ تھنا یک کیفیتے، چاڑے یا نہ انچیں مارشتے کہ مردم ھرچی جھد بہ کنت چریشی ءَ وت ءَ را یکّ کرّ کت نہ کنت۔ یا اے بس انچیں ھیالے کہ ابید ءِ بدنی واھشتاں اے نا سرجم انت۔ پہ درور فلورینتینو آریزا ءِ کارست اِنت۔ آئی ءَ چہ کسانی ءَ گوں فرمینا ءَ مھر اِنت ءُ فرمینا ءِ مھر ءَ آ انچو گنوک ءُ شیدا بیت کہ نہ وتیگی بیت ءُ نہ دنیائی۔ بلئے وھدے فرمینا گوں ڈاکٹر  جووینل ءَ آروس کنت، فلورنتینو وتی جند ءِ ریپینگ ءِ ھاتر ءَ روچے جنینے یار کنت ءُ گوں آئی ءَ وپت ءُ واب کنت۔ ھمے ڈول ءَ گڈّی ءَ  وھدے آ واتر پہ فرمینا ءَ کئیت، اے وھدی آئی ءَ شش سد ءَ گیش جنک ءُ جنیناں گوں وپت ءُ واب کتگ۔ بلئے انگت ءَ آئی ءَ گوں فرمینا ءَ مھر اِنت ءُ آئی ءِ واھگ انت کہ فرمینا ءَ من وتی بہ کناں۔ 

چہ ھمے کارست ءِ مانگیشّ اِتگیں کِرد ءَ ما سما کت کن ایں کہ نہ مھر چوشیں پاکیں چیزے کہ بنی آدم ءَ چہ ھرچی ءَ بہ رکّینیت ءُ نہ کہ پہ مھر ءَ مردم وتی ایندگہ واھشتاں ایرماد کت کنت۔ یکّیں وھد ءَ فلورنتینو مھر ھم کنت، وتی بدنی واھشتاں چہ دگہ جنیناں پیلو کنت، بلئے پدا اوں پنجاہ سال پہ فرمینا ءَ ودار کنت۔ گوں ھمے تضاد ءَ سرجمیں گدار جنزان کنت۔

اسل ءَ کسّہ بندات بیت چہ ”جرمیہ ڈی سینٹ ایمور“ ءِ مرگ ءَ۔ اے لنگیں اکسکارے ءُ ڈاکٹر جووینل ءِ گوما مدام شطرنج ءِ لئیب کنت۔ھمے سھب ءَ کہ اے وتکشی کنت، چمداں کسّہ بندات بیت۔ ھمے لنگیں اکسکار ءَ گوں چلّ سالی جنینے ءَ مھر اِنت ءُ اشی ءِ گڈّی نِمدی ءَ ھم ڈاکٹر بارت ءُ آئی ءِ دوستدار ءَ سر کنت۔ بلئے ڈاکٹر ھمے بابت ءَ جیڑیت کہ اشی ءَ چون مھر کتگ ءُ اے جنین ءَ چون اشی ءَ را وتی کتگ۔ 

ھمے روچ ءَ ڈاکٹر ءِ میٹّو چہ لوگ جِسیت ءُ رؤت،  پہ ھمے میٹّو ءِ گرگ ڈاکٹر درچکے ءَ پدیانک جنت ءُ سر کپیت، بلئے ھمد ءَ جندے کپیت ءُ مِریت۔ 

ڈاکٹر ءِ کبر ءُ کسارت ءَ پد کہ درائیں مھمان در کپ انت ءُ رؤ اَنت۔ فلورنتینو ھمد ءَ جلّیت ءُ فرمینا دازہ (فرمینا کہ داں پنجاہ سال ءَ ڈاکٹر ءِ جن بوتگ، نوں جنوزام بیت۔) ءَ گشیت کہ من انگت پہ تو وداریگ آں ءُ من ءَ انگت گوں تو ھما ڈول مھر اِنت کہ پنجاہ سال پیسر بوتگ۔

چمداں کسّہ پدا یکبرے گوٛست ءَ رؤت۔ ھما وھد ءَ کہ فلورنتینو ءُ فرمینا ھر دو کسان انت۔ فرمینا سکول ءَ وانگ ءَ انت ءُ فلورنتینو ءَ گوں آئی ءَ مھر بیت۔ بازیں جکانسری یے ءَ پد آ فرمینا ءَ وتی مھر ءِ پیام ءَ سر کنت۔ مدّتے ءَ پد فرمینا ءَ ھم گوں آئی ءَ مھر بیت ءُ اے مھر انچیں زوراکیں مھرے کہ آ دگہ دنیائی کاری نہ بنت۔ بس یکّے دومیگ ءِ بابت ءَ جیڑ اَنت ءُ سجّھیں روچ یکّے دومیگ ءَ نند اَنت ءُ نِمدی نویس اَنت۔ بلئے فرمینا ءِ پت نہ منّیت ءُ آئی ءَ دگہ جاھے بارت۔ لھتیں وھد ءَ پد کہ چوداں واتر بنت، فرمینا فلورنتینو ءَ بازار ءَ گندیت ءُ اناگت ءَ آئی ءَ گشیت کہ بس انت نوں۔ آئی ءِ درائیں نمدیاں واپس کنت ءُ چداں یکبرے اشانی مھر ءِ کسّہ نیم شلونگ بیت۔ فرمینا لھتیں وھد ءَ پد گوں ڈاکٹر ءَ آروس کنت۔

اے گدار ءِ بنیادی جست ھمد ءَ سر کشّیت کہ مھر بندر ءَ چی یے؟ اسل ءَ مھر ءِ بزانت فرمینا ءُ فلورنتینو ءِ گوٛر ءَ جتا انت۔  فلورنتینو ءِ نزّ ءَ مھر یک چاڑے، موسمے ءُ یک کیفیتے، بلئے فرمینا ءِ گوٛر ءَ مھر ءِ بزانت وھد ءِ ھمبرائی ءَ مٹّان بیت۔ آئی ءِ منّگ ھمیش انت کہ تھنا مھر درد نہ وارت، دیم ءِ مردم  چاگردی رِد ءَ آئیءِ ھمسر بہ بیت، آئی ءَ نام ءُ مال ءُ دولت بہ بیت۔ پہ آئی ءَ زند، سور، آسراتی، چاگردی کدّ ءُ بالاد ءَ ھوار یکّے دومیگ ءِ ازت ءُ شرپ، کلّ ارزشت دار اَنت، پمشکا فلورنتینو اے کیلار ءَ پیلو کت نہ کنتءُ فرمینا گوں ڈاکٹر ءَ آروس کنت ءُ زند ءِ پنجاہ سال ھمائی ءِلوگ ءَ گوازینیت۔ بلئے فلورنتینو آئی ءَ ھجبر بے ھیال نہ کنت، آ چہ دل ءَ فرمینا ءِ مھر ءَ کشّ اِت نہ کنت۔

ھمد ءَ کسّہ کہ یکبرے چہ گوٛست ءَ ”مرچیگ“ ءَ کئیت ءُ فلورنتینو گوں جنوزامیں فرمینا ءَ پدا وتی مھر ءَ درشان کنت۔ کسّہ پدا گوٛست ءَ رؤت ءُ ڈاکٹر ءُ فرمینا ءِ آروس ءِ کسّہ بندات بیت۔ ڈاکٹر اربینو جووینل کہ نامی ئیں ءُ شرپ مندیں کھولے ءِ بچّ اِنت، چہ ڈنّی ملکے ءَ ڈاکٹری وانیت ءُ واتر وتی ھنکین ءَ کئیت۔ آھانی ھنکین تیاب دپی دمگے کہ تنیگت ءَ ھود ءَ نوآبادیاتی دور ءِ سان است انت۔ مدام وت ماں وتی جنگ ءُ جدلانی آماچ انت ءُ اشی ءَ ابید یکتاب ءَ اد ءَ دل ءُ لاپ ءِ ھوپ کپیت ءُ ھزارانی کساس ءَ مردماں کُشیت۔ ڈاکٹر گوں ھمے نادراھانی الاج ءَ مشکول بیت۔ھمد ءَ یک روچے آ فرمینا ءَ گندیت، آئی ءِ زیبائی ڈاکٹر ءَ چہ ھوش ءُ سار ءَ بارت۔ آ بازیں تچ ءُ تاگے ءَ پد گوں فرمینا ءَ سور کنت۔ بلئے سور ءَ پد ھم ڈاکٹر ءِ تچ ءُ تاگ برجاہ بیت۔ آ نوکیں زیمل، تھیٹرءِ دیمروی ءَ ھوار شھر ءِ ساپ ءُ پلگاری ءِ جھد ءَ اوں دزگلائیش بیت۔

اد ءَ دو چیز پدّر بیت۔ یکّے ایش کہ ڈاکٹر فرمینا ءَ دوست نہ بیت ءُ آ ھم فرمینا ءِ زیبائیءِ سبب ءَ گوں آئی ءَ آروس کنت۔ فرمینا پمشکا رزا بیت کہ آ آسودگیں زندے گوازینگ لوٹیت کہ آئی ءِ مرد ھانوادھیں مردمے بہ بیت ءُ آئی ءَ چاگرد ءَ وتی پجّارے بہ بیت۔ کسّہ ءَ اے چیز زانگ نہ بیت کہ فرمینا ءَ گوں مرد ءَ مھر اِنت یا نہ بلئے پدا اوں آ داں زند ءِ گڈّسر ءَ یکّے دومیگ ءَ ازت ءُ شرپ دیئنت ءُ زند ءَ پہ شادانی گوازین انت۔ اے نیام ءَ فرمینا ءِ کارست مٹّ بیت۔ آئی ءِ تب ءُ مئیل، چاگردی بالاد ءُ نند ءُ پاد ھرچی مٹّیت۔ دومی نیمگ ءَ اد ءَ ڈاکٹر نوکی ءِ منّوگر اِنت۔وتی شھر ءِ ساپ ءُ پلگاری ءَ ھوار آئی ءَ ھر نوکیں چیزے کہ یورپ ءَ دیستگ آئی ءَ اد ءَ رواج دیئگ لوٹیت۔

اد ءَ نبشتہ کار ءَ دو کار کتگ۔ یکّے آ کسّہ ءَ پلیش بیک تکنیک ءُ ننلائنیر تکنیک ءَ دیما بران اِنت ءُ دومی آ کارستانی تب ءَ مٹّ کنان انت۔ متلب ھمے فرمینا کہ فلورنتینو ءِ مھر ءَ ھچّیگی نہ ات، نوں گوں ڈاکٹر ءَ وش ءُ وشھال انت۔

دومی نیمگ ءَ فلورنتینو ءِ کارست ھم وتی داب ءَ مٹّان کنت۔ پیسر ءَ کہ ٹپّال جاہ ءَ آ کار ءَ بیت، آئیءِ وازدار مدام آئی ءَ وتی ھمبرائی ءَ انچیں ھوٹلے ءَ بارت گوں کہ ھود ءَ مھلونک پہ وتی بالاد ءِ آس ءِ توسگ ءَ رؤت، بلئے فلورنتینو  ھجبر ھود ءَ گوں کھبگاں وپت ءُ واب نہ کنت۔ آ گشیت من وتی بالاد تھنا پہ فرمینا ءَ پھاز اِتگ۔ 

فرمینا ءِ آروس ءَ پد وھدے فلورنتینو پہ کار ءَ چہ دریا ءِ راہ ءَ دگہ جاھے رؤگ ءَ بیت، شپ ءِ تھارونکی ءَ بوجیگ ءِ تھا  اناگت ءَ جنینے آئی ءَ گیپت ءُ وتی  کوٹی ءَ بارت ءُ گوں آئی ءَ وپت ءُ واب کنت۔ چمداں فلورنتینو ءِ کارست ءِ مئیل بدل بیت ءُ آ نوں روچے گوں دگہ جنکے ءَ یا جنینے ءَ وپت ءُ واب کنت۔ بلئے یک چیزے کہ مدام آئی ءِ ھیالان انت، آ فرمینا اِنت۔ بزاں یکّیں وھد ءَ فرمینا ءِ کارست اوں بدل بیت، بلئے آئی ءِ واست ءَ کھول، چاگردی بالاد، زند ءِ آسراتی ءُ ازت ءُ شرپ ھژدری انت۔ دومی نیمگ ءَ فلورنتینو فرمینا ءَ ھم شمشت نہ کنت، بلئے پہ وت ریپی ءَ گوں دومی جنینانی بدناں لئیب کنت۔

کارستانی ھمے اندری تضاد گدار ءِ کسّہ ءَ واناک کنت۔ بلئے ھمے سئے ئیں بنجاھی کارست کہ است انت اشانی وسیلگ ءَ نبشتہ کار سرجمیں بنی آدم ءِ تب ءُ مئیل نزّ آؤرتگ۔ چو کہ فلورنتینو جنونی یے، آئی ءَ پہ مھر، بدن ءُ ھمے مارشت سرجمیں دنیا انت۔ فرمینا ءِ نزّ ءَ مھر ءَ ھوار زند ءِ ایندگہ آسراتی ءُ وش نامی ھم الّمی انت۔ پمشکا آ فلورنتینو ءَ گوں آروس نہ کنت کہ فلورنتینو کوٹکے، کدّ ءُ بالاد ءَ بد ڈول انت ءُ آئی ءَ نہ چاگرد ءَ نامے است ءُ نہ دگہ چاگردی بالادے۔ اشانی نیام ءَ ڈاکٹر انچیں کارستے کہ آ راسبندگری ءِ منّوگر اِنت۔ کوھنیں شرک ءُ پال ءُ کوھنیں چاگردی دود ءُ رسماں رد کنت۔ آ سائنس، جدیدیت، زیمر، شھری زند ءِ آسراتیاں ھوار پہ ھرچی ءَ راہ ءُ رھبند ءُ کانود ءِ منّوگر اِنت۔ اگاں گوں ھورتی ءَ تپّاسگ بہ بیت، سرجمیں دنیا ءِ مردم وڑے نہ وڑے ءَ ھمے سئے ئیں مئیلانی رندگیری ءَ زند گوازینگ ءَ انت۔ البت مارکیز ءِ جوانی اش انت کہ آئی ءَ ھر سئے ئیں مئیلانی اکسکاری ءَ ابید ھم کسّی پلّہ مرزی نہ کتگ۔ آ بس وئیلاں بیان کنت ءُ اے کار ءَ پہ وانوک ءَ یلہ کنت۔

کارستاں ھوار اے گدار ءَ یک مزنیں کِردے وھد ئیگ انت۔ ھمے وھد انت کہ مردم ءَ پیر کنت، مرگ ءَداں سر کنت، ھمد ءَ مھر بیت، جتائی بیت،  انچائیں مردمے پاد کئیت ءُ ھزگار بیت، کسے مریت ءُ کسے ءِ مرگ پہ دگرے ءَ راہ ءُ درے بوجیت۔ وھد ءِ گوٛزگ ءِ پجّیگ ءَ ھرچی مٹّان بیت، بدن، مھر ءُ چاگردی پجّار، بلئے پدا اوں یک چیزے کہ مانیت، آ مھر اِنت ءُ ھمے واھگ ءِ مارشت انت۔ اد ءَ یک گوٛرے زند ءِ راستی انت ءُ دومی نیمگ ءَ ھیالی دنیا اِنت۔ اے تکنیک ءَ ھم مارکیز ءَ جوانیں کتہ کاری یے کتگ۔

اے تکنیک رومانوی حقیقت نگاری گشگ بیت۔ چو کہ یک گوٛرے فلورنتینو ءِ پہ فرمینا ءَ پنجاہ سال ءِ ودار اِنت ءُ دومی نیمگ ءَ آئی ءِ وت سریں کارست انت کہ پہ وتی ریپینگ ءَ روچے جنینے شوھازیت ءُ گوں آئی ءَ وپت ءُ واب کنت۔ اد ءَ نبشتہ کار نہ فلورنتینو ءِ پنجاہ سال ءِ ودار ءِ ستا ءَ کنت ءُ نہ آئی ءِ وت سری ءَ آئی ءَ اخلاقیات ءِ درونت ءَ وانینیت۔ بلکیں تھنا کارست ءِ ھمے اندری تضاد ءَ بیان کنت ءُ کسّہ کار ءِ کار ھم بندر ءَ ھمیش انت۔

دگہ یک لیکہ یے کہ گیشتر مذھبی مردم اشی ءِ پلّہ مرزی ءَ کن انت۔ آ اش انت کہ مھر بدن ءِ چمدار نہ اِنت۔ بلئے اے گدار اے ھبر ءَ گیشّینیت کہ مھر وَ است اِنت، بلئے ابید ءِ بدن ءَ مھر نا سرجم انت۔ پہ درور فلورنتینو ھپتاد ءُ شش سال ءِ اُمر ءَ ھم وھدے گوں فرمینا ءَ پدا ھوار بیت، آئی ءِ واھگ ھمیش انت کہ گوں آئی ءِ بالاد ءِ شھداں وتی تنّ ءَ بہ پروشیت، فرمینا ھم ھمے ڈول کنت۔ کول ءِ بلوچانیگ ءَ پادے ڈنّ ءَ ءُ پادے کبر، بلئے پدا ھم آ گوں یکّےدومیگ ءِ بالاد ءَ وتی اندر ءِ آس ءَ توس اَنت۔

اے گدار ءَ اگاں ما مارکسی نگد ءِ آدینک ءَ بہ تپّاس ایں، اد ءَ اوں فرمینا ءُ فلورنتینو ءِ آروس ءِ دیما مستریں اڑاند  طبقاتی تپاوت انت۔ فلورنتینو چو کہ بے پتے ءُ آئی ءِ پشپد ءَ کسّ نیست۔ فرمینا ءِ پت بلّے کس نہ زانت کہ کئے انت بلئے پدا ھم ھزگاریں مردمے ءُ فرمینا ھزگاریں مردمانی سکول ءَ وانگ ءَ انت۔ ھمے ھاتر ءَ آئی ءِ پت فلورنتینو ءَ پہ سانگ ءَ نہ زوریت۔ پدا کہ فرمینا گوں ڈاکٹر ءَ آروس کنت، آ چہ وت مستریں طبقہ یے بھر بیت ءُ نوں انچائیں مردماں گوں نندگ ءُ پاداھگ ھم آئی ءَ میار کنت۔ ھمے کشّ ءُ چیلّ کسّہ ءَ جوانیں وڑے ءَ جاہ دیئگ  بوتگ۔

اشی ءَ ابید اگاں فیمنسٹ لیکہ ءِ ھینک ءَ گوں ما فرمینا ءِ کارست ءَ بہ چار ایں، اد ءَ آ آجوئیں کارستے۔ آ وتی زند ءِ پیلسھاں وت کنت ءُ فلورنتینو ءِ بدل ءَ گوں ڈاکٹر ءَ آروس کنت۔ گوں مرد ءَ کہ زھر بیت وتی وڑ ءَ رؤت ءُ نندیت۔ جنوزامی ءَ پد ھم آ پیسلہ کنت کہ من ءَ گوں وتی زمانگی آشک ءَ وھد گوازینگی انت ءُ ھمے ڈول کنت۔ بلئے دومی نیمگ ءَ ڈاکٹر، فرمینا ءِ پت یا فلورنتینو ، اے درستانی نزّ ءَ فرمینا بس انچائی  جنکے کہ چریشاں ھرکس آئی ءَ وتی تب ءَ زندگ دارگ ءِ واھگدار اِنت۔

گدار ءِ جوان تریں چیز منی نزّ ءَ کارستانی ھمے اندری تضاد اِنت کہ آھاں ھچ رنگ ءَ نہ سکّیں شرّیں مردم پیش داریت ءُ نہ شدّتیں۔ پدا مارکیز کارستاں ھمے ابرمی داب ءَ زوریت ءُ ھمبراہ کنت۔ نہ پہ زور وتی جوزگاں آھانی سر ءَ مُشیت ءُ نہ آھاں وتی لیکھانی رندگیری ءَ پرمائیت۔  اشی ءَ ابید ”مھر “ ءِ جوزگ ھم چو کارستاں مانگیشّ اِتگیں کیفیتے۔ اے گدار ءَ نہ اے پیش دارگ بوتگ کہ مھر پاکیں مارشتے ءُ نہ کہ مھر تھنا گوں بدنی واھشتاں ھمگرنچ کنگ بوتگ۔ بلکیں انچو سما بیت کہ مارکیز ءِ نزّ ءَ مھر نہ کہ چوشیں پاکیں چیزے کہ ھرچی ءَ چہ پلگار بہ بیت ءُ نہ کہ اشی ءَ چہ بدن ءَ دگہ بالاتریں چیزے لیکگ بیت۔

گدار ءِ زیبا تریں بھر گڈّسر اِنت۔ وھدے فرمینا ءُ فلورنتینو پیراں سری ءَ بوجیگے ءَ سوار بنت ءُ دریاءَ رؤ اَنت۔ پدا آھانی نیام ءَ مھر ءِ جوزگ سر کشّیت، پدا ھوار بنت ءُ مرگ ءِ درگاہ ءَ پدا نند اَنت ءُ مھر کن انت۔ چہ وتی آکبت، چہ مرگ ءُ زند، چہ چاگردی گر ءُ بنداں آجو، نیلّیں زر ءُ دو سستگیں مھروانانی مھر ءِ کسّہ۔ چمداں کسّہ آسر بیت، بلئے اسل ءَ اے آسر دگہ بنداتے۔ چو کہ فلورنتینو آریزا ءَ وھدے بوجیگ ءِ ناھدا جست کنت کہ داں کدین ءَ ما پرے بندن ءُ پرا بندن بئیں؟ گڑا فلورنتینو گشیت:

”تا ابد“

ھمے تا ابد دگہ کسّہ یے بنگیج کنت۔ یک پیرزالے ءُ پیرمرے، زِر بوجیگ ءُ پدا باریں آسر چے بیت۔ وانوک گوں ھمے جست ءَ پشت کپیت ءُ کسّہ کار وتی گرٛنچاں بندیت ءُ رؤت۔

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

شوھاز