”ھینّار“ ءِ کارستانی ھینّاری اگاں کمتر بوتیں!

 

”ھینّار“ ءِ کارستانی ھینّاری اگاں کمتر بوتیں!

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

بلوچی ءِ گیشتریں گدار بیست ءُیکّمی کرن ءِ دومی ءُ سیمی دھکّ ءَ چاپ بوتگ انت۔ سیمی دھک ءَ چاپ بوتگیں گدارانی یک جوانی یے اش انت کہ اد ءَ گیشتر ھما بنگپّانی سر ءَ نویسگ بوھگ ءَ انت کہ گوں مرچیگیں جاوراں ھنگرنچ انت۔ بلئے ھمے بنگپّانی کسّھی دروشم گیشتر یک ڈول انت۔ چوکہ، جاوید ایم۔بی ءِ گدار ”دریا کسّہ کنت“ ، نثار احمد ءِ گدار ”کلّیں بیرکّ“ جمیل مھراب ءِ گدار ”آوار جتیں زند“ ءُ جے۔ایم آزاد ءِ گدار ”ھینّار“۔ اگاں گوں ھورتی ءَ چارگ بہ بیت، اے گدار  بنگپّ ءِ رِد ءَ بلوچ ءِ راجی جنز ءُ استیں جاورانی پژدر ءَ نویسگ بوتگ انت، بلئے درستانی گوٛر ءَ بنگپّ ءِ ٹریٹمنٹ یک ڈول انت۔ ھمے داب ءَ جنین نبشتہ کار مریم سلیمان ءِ گدار ”آزمان“ ءُ یاسمین ثنا ءِ گدار ”سیمسر“ ھم ھردو فیمنسٹ لیکہ ءِ پلّہ مرزی ءَ نویسگ بوتگ انت ءُ ھردکانی گوٛر جیڑہ یکّیں ڈول ءَ انت۔ اے وشیں ھبرے نہ انت۔ 

ھیر ایندگہ گدارانی سر ءَ وَ پیسر ءَ من نبشتگ ات، بلئے چریشاں گڈّی گدار ”ھینّار“ انت۔ ”ھینّار“ 2026 ءَ چہ ملّا اسمائیل لبزانکی گلّ پلّ آباد ءِ نیمگ ءَ چاپ بوتگ، بلئے کتاب ءِ سرتاک ءَ ”گدار“ نبشتہ انت ءُ تکنیک ءِ رد ءَ اے گدارکے۔ گدار ءُ گدارک ءِ نیام ءِ تپاوت چوناھا لبزانی کساس ءُ تاکدیماں چیا کیاس کنگ نہ بیت، بلئے کارستانی وھد ءُ باریگ، وئیلانی رد ءُ بند، تکنیک ءُ کسّہ ءِ راجمان اے چیز ءَ گیشّینت کہ اے ”ناولے“ یا ”نوویلا“ یے۔ البت اے کسّہ ءَ ما گدارکے گشت کن ایں۔ اد ءَ کسّہ ءِ دو بھر اَنت، یکّے زمرد ءُ قریش ءِ مھر ءُ یکجاھی ءُ دومی بھر قریش ءِ گار بوھگ ءَ بگرداں آئی ءِ کوھاں سری بوھگ ءُ مرگ ءِ وئیل انت۔

ھمے مھری کسّہ ءِ بھر ءَ نہ اے زانگ بیت کہ قریش چے کار ءُ دندا کنت، نہ آئی ءِ ”شخصیت“ سرجمی ءَ پدّر انت ءُ نہ زمرد ءِ کارست شرّی ءَ گیشّ اِتگ، بلکیں گیشتریں وئیل تھنا آھانی مھر ءُ گپّ ءُ ٹالاں گوں ھمگرنچ انت۔ دومی بھر  ھم ڈول انت۔

کسّہ ”نن لائنیر تکنیک“ ءَ انت، بزاں زمرد کہ کسّہ ءِ بنجاھی کارست انت، آ ”من“ ءَ چہ کسّہ ءَ بندات کنت۔ وتی گوٛست ءِ کسّھاں کاریت، اناگتی پدا ”مرچیگ“ ءَکئیت، پدا گوٛست ءَ رؤت۔ بزاں کسّہ چوش نہ انت کہ چہ وئیلے ءَ بندات بیت ءُ دانکہ آسر ءَ وھد ءُ پاس ءِ گاماں جنزان کنت۔ نبشتہ کار ءَ اد ءَ یک جوانی یے اے کتگ کہ نن لائنیر تکنیک ءَ آئی ءَ ”فرسٹ پرسن پوائنٹ آف ویو“ ءَ اے گدارک نبشتگ۔ کسّہ چو بندات بیت، ”من! زمرد آں، منی اُمر بیست ءُ شش سال انت، بلے من کہ آ روچی ئیں کسّھاں آرگ ءَ آں، آ روچی منی اُمر بیست ءُ یک سال ات۔“ (تاکدیم۔4)

چہ بندات ءِ ھمے یکّیں گالرد ءَ پدّر انت کہ کسّہ دو باریگ ءَ جنزگ ءَ انت، بزاں زمرد ءِ مرچیگ ءُ گوٛست ءِ وئیل ھوار کپان ءَ کسّہ ءَ دیما بران کن انت۔ دومی بندات ءَ چہ پدّر انت کہ زمرد کسّہ یے آرگ ءَ انت ءُ اے کسّہ مرچیگ ءَ چہ پنچ سال پیسر ءِ کسّہ یے۔ نوں پنچ سال پیسر گوں آئی ءَ چے بوتگ؟ آ کجام جاورانی کسّھاں کاریت، چونیں وئیلانی بابت ءَ تران کنت، اے ھما جست انت کہ چمداں وانوک چہ وتی جھان ءَ درکپیت ءُ زمرد ءِ دنیا ءَ وئیل بیت۔

زمرد ءُ قریش ناکوزتک ءُ تروزتک انت ءُ آھانی مھر ءُ ھمبرائی ءِ کسّہ چہ ٹیلپون کالے ءَ بندات بیت۔ یکّے وَ اد ءَ نوکیں دور ءِ مھر ءُ دوستی ءِ رھبند پدّر انت کہ اے دور ءَ پہ مھرواناں چنچو ارزانی انت گوں یکّے دومیگ ءَ اھوال کنگ ءُ دومی ناکوزتک ءُ تروزتکانی نیام ءَ ھما ربیدگ ءُ لجّ ءِ دیوال کہ مکّ بوتگ نبشتہ کار ءَ آ ھم پروشتگ۔ بلوچ چوناھا مدام انچیں جیڑھاں چیردیئنت کہ چہ آئی ءَ کھول بنّام بہ بیت، بلئے چیزانی چیردیئگ راستی ءَ اندیم نہ کنت۔ بلوچ ھم انسان انت ءُ انسان ھر ڈول بہ بیت، وتی ابرمی جبلّتاں ایرماد کت نہ کنت۔ مھر یا ہوس ءَ گوں ناکوزتک ءُ تروزتکی ءَ کار نیست، اے ابرمی جبلّتے ءُ من ءَ اے گدارک پمشکا دوست بوت کہ نبشتہ کار ءَ ھما استیں رھبند پروشتگ انت۔ پدا زمرد سانگی انت ءُ آئی ءَ دشتارے است، قریش سوری انت، انگت اے دیوال آھان ءَ پہ یکجاھی ءَ داشت نہ کن انت۔ اے راستی یے، بلئے اگاں راستی انچو بیان کنگ بہ بیت کہ آ کسّہ ءِ دروشم ءَ مہ بیت ھم ھوادگ بیت۔ 

چوکہ منٹو پمشکا مزنیں نبشتہ کارے منّگ بیت کہ آئی ءَ چاگرد ءِ ھما راستی پاشک کتگ انت کہ مردمان ھر ڈول ءَ مذھب، ربیدگ ءُ چاگردی گر ءُ بندانی پردگ ءِ پُشت ءَ اندیم کنگ ءِ جھد کتگ۔ البت منٹو ءِ راست نویسی ءُ جے۔ایم ءِ راستی نویسی ءِ نیام ءَ  مزنیں تپاوتے است۔

چاگرد ءِ سِلکاری یا ھاس جنسی جیڑھانی سر ءَ نویسگ ءِ دو رھبند اَنت۔ اگاں منٹو ءِ آزمانک”ٹھنڈا گوشت“ ءَ کسے وانیت، آ بگندئے یکبرے وت ءَ ھما جاوراں سما کنت کہ آ ایشر سنگھ ءُ کلونت کور ءَ گندگ ءَ انت کہ گوں یکّے دومیگ ءَ سر ءُ چیر اَنت۔ اے ندارگ پہ دمانے جان ءِ پُٹاں پاد کنت، بلئے ایشرسنگھ ءِ نزوری ءُ آئی ءِ جھداں ابید ھم اندری کشّ ءُ چیلّ ءُ ملامتی ءِ سبب ءَ آئی ءِ کور کہ آپ نہ کنت گڑا ھمے ملامتی ءِ مارشت سرجمیں کسّہ ءَ دگہ دیمے بارت۔ ھم مسلمانیں جنک کہ آئی ءَ پہ وتی بالاد ءِ آس ءِ توسگ ءَ بڈّ ءَجتگ ات، رند ءَ آئی ءَ سما بیت کہ جنک مُرتگینے۔ ھمے ملامتی ءِ مارشت کہ آئی ءَ گوں مردگے ءَ وتی بالاد ءِ آس ءِ توسگ ءِ جھد کتگ، ایشر ءَ انچو پروشیت کہ آ چہ ھرچی ءَ زبھر بیت۔ بندر ءَ اے سرجمیں آزمانک ءِ جیٖڑہ ھمے ملامتی ءِ مارشت ءُ اندری پرشت ءُ پروش ءِ پدّر کنگ انت۔ اد ءَ ھم زمرد ءُ قریش ءِ نیام ءَ نزّیکی بیت، میسج ءَ چہ گپّ ویڈیوکال ءَ سر بیت ءُ گڈّسر ءَ کہ ھردو کراچی ءَ لوگ ءَ یکجاہ بنت گڑا گپّ پہ واس ءُ امباز ءَ سر بیت۔ آ ھردو کوٹی ءَ تھنا بنت، برھنگ بنت ءُ گڈّی ءَ ھما سیمسر ءَ رس انت کہ چوداں تھنا ابید ءِ وپت ءُ واب ءَ دگہ ھچ راہ پشت نہ کپیت،ھمے دمان ءِ جند ءَ قریش توکل کنت ءُ ملامتی ءِ مارشت آئی ءَ انچو  ھرژپّ کنت کہ چموداں بیرہ کنت۔ کول ءِ نبشتہ کار ءَ چہ بھشت ءِ دروازگ ءِ دپ ءَ بیرہ کنت۔

اے وئیل ءُ منٹو ءِ آزمانک ءِ وئیل ءِ نیام ءَ یک ھمگونگی یے ھمیش انت۔ بلئے منٹو ءِ کسّہ ءِ مول ءُ مراد چاگردی گواچن نویسی اِنت، البت جے۔ایم ءِ کسّہ ءِ اے وئیل اے رنگ ءَ کہ بیان کنگ بوتگ، اے ”ایروٹک فکشن“ گشگ بیت۔ اد ءَ ھم ملامتی ءِ مارشت است انت، بلئے چوش نہ گیشّ اِتگ کہ گوں اے وئیل ءَ دپ بہ وارت۔ البت کارستانی نیام ءِھمے گپّ ءُ ٹال ءُ درائیں سر ءُ پُر انچیں دابے ءَ پیش دارگ بوتگ انت، گشئے پورن تامرے ھلّگ ءَ انت۔ چوناھا چاگردی ءُ تبزانتی گواچن پسندی کسّھی لبزانک ءِ ھژدری ئیں بھرے بلئے اگاں کسّہ یے ءَ تھنا جنس نگاری کنگ بہ بیت، کسّہ ءَ نزور کنت۔ اگاں اے کسْہ ءَ ھمے یکّیں جاہ ءَ قریش ءَ زمرد تیلانک کہ داتیں ءُ آئی ءِ نہ سستگیں گواڑگ ءِ تام بہ چشتیں، چریشی ءَ کسّہ چٹ بے در بوتگ ات، البت ھمے گیشیں ھبر کہ ھمے وئیل ءِ دور ءَ پیسر نویسگ بوتگ انت، اے پورنوگرافی انت۔ چوکہ، 

”کریش وتی دوئیں دست منی سرین ءَ اڈینت انت بندات  ئِے کت منی بوسگ منی چمّ نز بوت انت جان ترومبگ ءَ لگّ اِت کریش بوسگ ءَ ات، لنٹاں، گبّاں ، انارکاں، پیشانی ءَ، گردن ءَ، ھمینچک ءَ گوں دوئیں دستاں منی کلکانی سر ءَ جت  ئِے شھماتے کہ چلپّگ ءِ توارے بوت، ءُ شھمات ءَ پد یک دستے منی کلکّے ءَ سک  ئِے کت ءُ پرنچگ ءَ ات ءُ دومی دست  ئِے آؤرت منی گوٛر  ئِے گپت انت، ۔۔۔۔۔۔

من گلمیھ گپتگ ات پرنچگ ءُ کشّگ ءَ اتاں، گندئے کسے گوکے دوشگ ءَ بہ بیت۔۔۔ (تاکدیم۔40)

یا اے ندارگ، 

”کوٹی ءِ دل ءَ من دل پہ لاپ کپتگ اتاں  ءُ کریش برھنگ ءَ  منی سر بِر ءَ ات ءُ منی پشک  ئِے برز کت تاں گردن ءَ ءُ للک ءَ منی بالاد ءَ لتاران بوت۔۔۔

من وتی وابانی بیرک دیست کہ منی دیما مکّ ات، من چش کرنی ئیں شدیک ءَ دپ سک کت، اے وھد ءَ کہ منی دپ چہ آمگیں گوشت ءَ دپ ماں دپ ات منی اندام ءِ بند بند ترومبگ ءَ ات۔۔۔۔“ (تاکدیم۔46)

اے ڈولیں ندارگانی پیش دارگ کسّھی لبزانک ءَ کوھنیں ربیتے، بلئے اے پہ سنگینیں لبزانکی کسّہ ءَ ھیبے۔ چیاکہ اے چاگردی گواچن نویسی نہ انت، بلکیں اے پورنوگرافی گشگ بیت۔ اگاں نبشتہ کار ءَ ھمے ندارگان ءَ لبزانکی گوناپے داتیں ءُ اے وئیلان ءَ اے داب ءَ پیش ما داشتیں اے کسّہ گھتر بوتگ ات۔

ھمے ڈول ءَ یک جاھے قریش ءُ زمرد کہ ویڈیوکال ءَ ھبر کن انت، آئی ءَ پد ھم زمرد ءِ ”ایروٹک فینٹیسی“ کہ پیشدارگ بوتگ، بزاں زمرد وت دزمُشی کنت ءُ وتی بالاد ءِ لذّتانی تام ءَ گیپت، اے وئیل ءَ ھم پورنوگرافی کنگ بوتگ۔

کسّہ کہ دیما جنزان کنت ءُ یک شپے اناگت ءَ زوراک ءِ لشکر قریش ءَ چہ لوگ ءَ آوار جن انت ءُ بر اَنت، منی نزّ ءَ گدار ءِ اسل کسّہ چمداں بندات بیت۔ نوں کسّہ چٹ دگہ دیمے رؤت۔ بلئے ھمے جاہ ءَ کہ قریش آوار جنگ ءَ پیسر ھما ترس ءَ کہ درشان کنت، اگاں اے ھبر پیسر ءَ پدّر مہ بوتیں کہ آ ترسگ ءَ انت گڑا کسّہ گیشتر فکشنائز بوتگ ات۔ ءُ کسّہ ءِ بنداتی تاکاں اے چیز پدّر انت کہ قریش راج دوستے، آ کہ راجدوستے، آئی ءِ برگ ءُ آوار جنگ ھم چوشیں بے باوری ھبرے نہ انت۔ یکّے وَ بندات ءَ بائد انت اے زانگ مہ بوتیں کہ قریش کجام سیاسی لیکہ ءِ منّوگر انت ءُ دومی برگ ءَ پیسر آئی ءَ وتی ترس درشان مہ کتیں، کسّہ جوان تر بوتگ ات۔

اے بھر ءَ بیگوائیں مردمانی کھول ءِ ھما درد ءُ تورشت کہ بیان کنگ بوتگ انت، اے مارشتانی بیان ءَ نبشتہ کار سوبین بوتگ۔ چوناھا کسّہ ءَ کارستانی مارشت ءُ جوزگانی بیان سکّیں نازرکیں کارے، بلئے کسّہ کار اشانی بیان ءَ سوبین بوتگ۔

اشاں ابید کسّہ ءِ جوانیں بھر  آسر ءِ گڈّی گالرداَنت۔ قریش کہ چہ بندی جاہ ءَ آجو بیت ءُ پدا زمرد ءِ سور ءِ روچ ءَ درکپیت ءُ کوھاں سری بیت۔ پدا آئی ءِ ھچ ھال ءُ اھوال نہ بیت دانکہ یک روچے زمرد ءَ ھال گیپت۔

”ھمیش انت زی ھال اتک کہ سُرمگیں بولان ءَ میڑے ءَ لھتیں سنگت شھید بوتگ ءُ اکس اتکگ ات انت من انچو کہ کریش ءِ اکس دیست دلبند ءَ کتار ءُ لنٹاں بچکند دیست ءُ تیر ءَ ٹنگ کتیں گٹّ ءَ چمّ کپت انت من زانت من ءَ جیڑگ ءَ بوتگ ءُ بچکندگ ءَ بوتگ۔“ (تاکدیم۔76)

اے آسر جوان انت، بلئے اشی ءَ پد گڈْی گالرد ءِ ھچ زلورت نہ بوتگ کہ نبشتہ کار ءَ نبشتگ۔ دومی کسّہ کہ چو آسر بہ بیت ءُ ھچ ڈولیں جستے پشت مہ کپیت، اے ھم نزوری یے۔ گدار بائد اِنت ھلاس مہ بیت ءُ ھلاسی انچیں دابے ءَ بہ بیت کہ چوداں ”امکاناتانی“ دگہ درے  بہ بُجیت۔ 

پدا ھم اے گدارک من ءَ دوست بوت کہ جے۔ایم ءِ اوّلی گدارک ”ملامت“ ءَ چہ بازیں وڑے ءَ گھتر اَت۔ یکّے وَ  کسّہ ءِ تکنیک چہ آئی ءَ جتا انت ءُ دومی نبشتہ کار ءِ زبان ءُ بیان سکّ شیرکن انت۔ اگاں کسّہ ءِ زبان وشّ مہ بیت، ھرڈولیں جوانیں بنگپّے بہ بیت یا تکنیک ءِ ھرڈولیں کتہ کاری یے بہ بیت، پدا ھم کسّہ بے تام بیت۔ جے۔ایم ءِ زبان سادگ ءُ زگر اِنت ءُ گپّ ءُ ٹالانی بیان کنگ ءَ سکّ بلد انت۔ کارستانی گپّانی نیام ءَ یک جاھے اوں گمان نہ بیت کہ اے گپّ پہ زور جوڑینگ بوتگ انت، بلکیں ھر کارست وتی ابرمی داب ءَ وتی کدّ ءِ ھساب ءَ انچو ھبر کنت کہ وتساچی ءِ ھچ گمان نہ بیت۔ جے۔ایم ءِ مستریں جوانی ھمیش انت۔ البت کسّہ ءِ رھبند ءُ ھمے ”ایروٹک فکشن“ ءِ رپک اگاں کمے دلگوش گوٛر کنگ بوتین انت، کسّہ چد ءُ جوان تر بوتگ ات۔

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

شوھاز