بلوچی لبزانک ءَ گوں ھمگرنچیں بگندئے چوشیں مردم باز کمّ اِنت کہ آ یار جان بادینی ءِ نام ءَ چہ آشنا نہ اِنت۔ یارجان چہ ”زند اکیڈمی نوشکی“ ءُ ماہتاک”بلوچی“ ءَ نام کپتگ ءُ مزنیں مدّتے بیت کہ بلوچی تاکاری ءَ گوں ھمگرنچ انت۔ آئی ءِ لبزانکی یا سیاسی لیکہ چے انت چے نہ انت اشی ءِ سر ءَ تران ءُ باوست بوت کنت، بلئے یک چیزے کہ آئی ءِ من مار اِتگ، آئی ءِ واہگ ہمیش انت کہ ہر بلوچ بلوچی ونت ءُ نبشتہ کت بہ کنت۔ اے مئے درستانی واہگ اِنت بلئے آ وتی وس ءُ واک ءَ وانگ ءِ ہمے ربیت ءَ را دیمروی دیئگ ءِ جہد ءَ اِنت۔ اے ھبر من وت ہم کتگ کہ بلوچی ءِ رجسٹرڈ تاک ءُ ماہتاکاں منے زمانگ ءَ ہچ چوشیں نکانے چاپ نہ بیت کہ وانوک ءَ آئی ءِ تب ءِ چیزے دات بہ کت، ہمے ھوپ ءَ ”بلوچی زند“ ہم گوٛر جتگ۔ پدا اوں کوریں چمّ ءَ ترمپے ارس باز اِنت۔
اد ءَ منی مول ءُ مراد یار جان بادینی ءِ توسیپ کنگ نہ انت یا آٰئی ءِ کتگیں کارانی سٹینڈر ءِ سر ءَ ھبر کنگ انت بلکیں ہما کہ آئی ءِ واہگ انت ءُ آئی ءِ دلکش انت، ہما کہ من مار اِتگ ہمائی ءِ سر ءَ ھبر بوت کنت۔
گوٛستگیں روچاں وھدے گوں یار جان ءَ دُچار کپت آں، بازیں زنگ ءُ ماسیتے بوت ءُ بازیں لبزانکی ءُ چاگردی جیڑہانی سر ءَ تران ءُ باوست بوت۔ ھبر بندات بوت چہ ”گْوادر کتب میلہ“ ءَ ۔ یارجان ءَ ہمے بژن اَت کہ ما وتی سٹال اے مراگہ ءَ جت نہ کتگ۔ بلئے مراگہ بوت، مہلونک ءَ کتاب زرت، ھبر کت، مشاعرہ بوت، زیمل بوت، تامر پیش دارگ بوت ءُ آسر بوت۔
گپّ گپّ ءِ سر ءَ یارجان ءَ گشت کہ مکُران ءِ مردم کتاب باز وان اَنت۔ ہمے سوَب ءَ مکُران ءَ بلوچی ءِ کتاب اوں مزنیں کساسے ءَ بہا بنت۔ ماہتاک ”بلوچی زند “ ءِ گیشتریں نبشتہ کار کہ ہمک ماہ آہانی نکان چاپ بنت آ ہم مکُران ئیگ اَنت۔ وھدے کہ نوشکی ءِ ھبر ءَ بہ کن ایں ہود ءَ نہ وانگ ءِ ربیت است ءُ نہ کہ بلوچی کتاب ءِ زورگ ءِ ، تہنا نوشکی نہ بلکیں اے سرجمیں دمگ ءِ ہمے ھال اِنت، البت خاران مرچاں کمّو گہتر اِنت۔ آئی ءِ جست ہمیش اَت کہ اشی ءِ سوَب چے اِنت؟
من وَ نہ اے بابت ءَ اینچو جیڑ اِتگ ات، نہ کہ دگہ پٹّ ءُ پولے کتگ ات بلئے من اوں سما کتگ کہ بلوچی نبشتہ کنگ یا وانگ ءِ ھبر بہ بیت گڑا مکُران چہ درستاں دیما انت۔ پرچا دیما انت اشی ءِ دلجمیں پسّویے منی جند ءَ گوں نیست ات۔ پہ درور اگاں ما منیر احمد بادینی ءِ ھبر ءَ بہ کن ایں، گل خان نصیر یا عاقل خان مینگل ءِ مکُران ءَ اے ناماں چہ ہر وانوک آشنا انت۔ یا یارجان ءِ جند ءِ ھبر ءَ بہ کن ایں اوں آئی ءَ مکُران ءِ ہر وانوک ءُ نبشتہ کار زانت، بلئے جند ءِ دمگ ءَ باز کمّیں مردمے آئی ءَ زانت ءُ پجّا کاریت۔
اگاں مکُران ءَ بلوچی وانگ ءِ ھبر ءَ بہ کن ایں گڑا منی نزّ ءَ اشی ءِ مستریں سوَب دو اَنت۔ یکّے وَ اے دمگ ءِ زبان ھور ءُ تور نہ اِنت، دومی یک مزنیں مدّتے ءَ ہود ءَ پرائیوٹ سکولاں بلوچی وانینتگ ءُ بلوچی بنگیجی ءِ کورس ہم کنائینتگ۔ یک برے ہمے وانگ ءِ مئیل کہ ودّان بوت پدا ورناہاں اے بار وتی کوپگاں زرت۔ اے رِد ءَ مستریں کِرد ہود ءِ لبزانکی گلّ ءُ شنگ کارانی اِنت۔ لبزانکی گلّانی تہا ”بلوچستان اکیڈمی تُربَت“ ءِ ماہی دیوانانی یکشلیں برجاہی ءُ ایندگہ کسانیں گلّانی وھد وھد ءِ سر ءَ دیوان ءُ مراگشانی جم دارگ ءَ چہ نودربراں بازیں ھدّے ءَ سان زرتگ ءُ وانگ ءُ نبشتہ کنگ بندات کتگ۔ دومی شنگ کاراں جوانیں کتاب چاپ کتگ ءُ کتاب مہلونک ءَ سر بوتگ اَنت۔ کتاب ءِ شنگ کنگ جیڑہ یے نہ اِنت بلئے آئی ءَ پہ وانوک ءَ پجّارینگ وت مزنیں ذمّہ واری یے۔ اے رِد ءَ ”ملا اسمائیل لبزانکی گلّ پلّ آباد“ ساچ در مکُران“ قندیل کتابجاہ، ڈیوا کتابجاہ، علم و ادب پبلشرز ، بلوچستان اکیڈمی، انسٹی ٹیوٹ آف بلوچیا ءُ دگہ لہتیں گلّ جوانیں کتاب چاپ کنگ ءَ انت ءُ چاپ کنگ ءَ ہوار آہاں وانوکاں پجّارینگ ءَ انت ہم۔ بلوچی اکیڈمی کوئٹہ ءِ کتاب اوں مکُران ءَ پجّارینگ بنت۔ ہود ءَ کتابجاہاں ہوار وانوکاں مفت ءَ دیئگ بنت، یا گیشتریں وانوک شال ءَ چہ اکیڈمی ءِ کارگس ءَ اے کتاباں دست گِر اَنت۔
دومی مکُران ءُ بلوچستان ءِ ایندگہ دمگانی نیام ءَ دگری ءِ مستریں سوَب زبان ءِ ہور ءُ توری انت۔ مکُران ءَ ابید بلوچستان ءِ ایندگہ دمگاں ہرجاہے یکّ زبانے ءَ چہ گیش ءَ ھبر کنگ بیت۔ چوکہ روکپتی بلوچستان سندھی ءُ سرائیکی ءَ ہور ءُ تور اِنت۔ قلات ءِ دمگ ءَ براھوئی ھبر کنگ بیت، شال ءَ ہفت زبان ءَ گیش ھبر بیت، لسبیلہ ءِ دمگ ءَ لاسی زبان ءِ ھبر کنوکانی مزنیں کساسے است۔ اے درگت ءَ مکُران رکّ اِتگ کہ ہود ءَ سرکاری ادارہ، نادراہجاہ، بینک، نہادی ءُ وانگجاہ، ہرجاہے زبان بلوچی اِنت۔ اگاں نادراہے ڈاکٹرے ءِ گوٛر ءَ رؤت ہم بلوچی ھبر کنت یا استادے وانگجاہے ءَ وانینگ ءَ انت آ ہم بلوچی ءَ ھبر کنت۔ اشی ءِ دو جوانی اَنت، یکّے وَ رسانک ءِ آسانی بیت ءُ دومی زبان ءِ یکّی ءِ سوَب ءَ مردم چہ وتی زبان ءَ درامد نہ بنت۔۔۔ ھبر ءَ گوٛنڈ بہ گر ایں گڑا مکُران ءَ بلوچی وانگ ءِ مئیل ءِ گیش بوہگ ءِ سوَب یکّے ہود ءِ نہادی ءِ زبان ءِ بلوچی بوہگ، دومی لبزانکی گلّانی کرد ءُ سیمی پرائیوٹ سکولاں کسانیں مدّتے ءِ واست ءَ بلوچی وانینگ۔ اشاں ابید زبان ءَ گوں نزّیکی ءُ مہر ءِ مستریں سوَب بلوچ راجی جنز انت کہ آئی ءَ مردمان ءَ گوں وتی ھاک ءُ زبان ءَ نزّیک کتگ۔
بلئے ھبر چداں نہ کٹّیت۔ اگاں مروچی بلوچی وانگ بیت یا بلوچی کتاب بہا بنت ما پرے ھبر ءَ گَل مہ بئیں ءُ دلجم مہ بئیں۔ تنیگت ءَ بلوچی وانوک نوَد درسد نودربر اَنت کہ جتائیں کالج ءُ یونیورسٹیاں وانگ ءَ اَنت۔ اے سند ءِ زھگ یا ورنا ہما چیزاں وان اَنت کہ آہاں لذّتے دات کت بہ کنت۔ اگاں ہمے باندا مزن بہ بنت ءُ سنگینیں لبزانک ءِ وانگ ءَ بندات بہ کن اَنت، اے بلوچی وانگ ءَ یلہ کن اَنت۔ تہنا شعر ءُ کسّہ یک زبانے ءَ زندگ کت نہ کنت۔ پہ زبانے ءِ زندگ مانگ ءَ اے وھدی دو چیز ھژدری اِنت۔ یکّے وَ زبان ڈیجیٹلائز بہ بیت ءُ دومی ہر وانوک ءَ آئی ءِ تب ءُ گزر ءِ نکان وتی زبان ءَ پہ وانگ ءَ دست بہ کپیت۔ اگاں یک نودربر بن دپتر ، تب زانتی، شہزانتی، سیاست یا راجمان ءِ بابت ءَ زانگ لوٹیت یا وانگ لوٹیت آئی ءَ ہمے نکان وتی زبان ءَ آڈیو، ویڈیو یا نبشتہی دروشم ءَ کہ دست مہ کپیت آ سرجمیں زند ءَ کسّہانی سر ءَ گزران کت نہ کنت۔(بلوچی ءِ ڈیجیٹلائزیشن ءِ درگت ءَ بلوچی اکیڈمی کوئٹہ وتی وس ءُ واک ءَ جوانیں جہدے کنگ ءَ انت)
بلوچی ءِ ادارہ ءُ ھاس نبشتہ کاراں اے رِد ءَ دلگوش گوٛر کنگی اِنت کہ اے جاوراں کہ بلوچ وتی پجّار ءِ جنگ ءَ انت ءُ اے ملک آئی ءِ زبان ءَ ہوار آئی ءِ پجّار ءَ گار کنگ ءِ جہد ءَ اِنت۔ اے جاوراں اگاں کسے گوں وتی زبان ءَ بندوک انت ءُ وانیت گڑا آئی ءَ ہمائی ءِ لوٹانی ھساب ءَ نکان بہ رسیت۔ من وت چوشیں بازیں سنگتے ءَ دُچار کپتگاں کہ آ بلوچی کتاب نہ وان اَنت بلئے ہمے ھاتر ءَ تاکے تاکے زرو اَنت دانکہ شنگ کار یا نبشتہ کار ءَ مالی پائدگے بہ رسیت۔ نوں اے مہر ءِ برجاہ دارگ ءَ پہ مزنیں جکانسری ءِ لوٹیت۔ تہنا وتی سرگوٛست یا دل ءِ تاھیر دیئگ ءَ پہ نبشتہ کتگیں شعر ءُ کسّہ زبانے زندگ داشت نہ کن اَنت۔ یا ہمے نبشتہی لبزانک ءِ سر ءَ دانکہ جوانیں نگد ءِ ربیتے دیما نئیت نبشتہ کارانی تہا سگّ ءُ اوپار ءِ کمّی بازیں چیزے پادمال کنت ءُ سٹینڈرڈ لبزانک ودی نہ بیت۔ اشی ءِ آسر ہمے بیت کہ یک زبانے ءِ وانوک اگاں پنچ سد ءُ ہزار اَنت آئی ءِ نبشتہ کار پنجاہ ٹولیاں بہر بنت ءُ ہریکّے دومیگ ءِ پادانی چکّگ ءَ دزگلائیش بیت۔ہمے ٹولی بازی ءُ کست ءُ کینگ دانکہ کوتاہ کنگ مہ بنت، نبشتہ کار وتی کار ءَ گیش ہمے چست ءُ ایراں مانگیشّ اَنت ءُ وانوک ءَ ہچ دات نہ کن اَنت۔
دومی لبزانک ءِ مہلونک ءَ چہ رسانک ءِ یک مزنیں وسیلگے شاعری اِنت کہ گشندہ گوں زیمل ءَ گش اَنت ءُ لس مہلونک ہمیشاں گوش داریت۔ مرچیگ ءَ چہ پانزدہ بیست سال پیسر ءِ زمانگ ءَ اگاں بہ چار ایں، گشندہاں جوانیں شعر گشتگ ءُ آ شعر لبزانکی کیلوہانی جہگیری ءَ کت کن اَنت۔ بلئے مرچاں بلوچی ساز ءُ زیمل ءِ ہمے نوکیں مئیل چاگرد ءِ ترپّلی یک مزنیں سوَبے۔ گشندہاں ھبر گرئے آ گش اَنت اے مئے لاپ اِنت ، اگاں شاعراں زرّ مہ گر ایں ءُ جوانیں شاعرانی شعراں بہ گش ایں گڑا ریکارڈنگ ءِ ھرچاں کئے دنت۔ آ اوں وتی جاہ ءَ ملامت نہ اَنت، بلئے جوانیں شعر گشگ ءَ پد آ چہ یوٹیوب ءُ ایندگہ سوشل میڈیا پلیٹ فارماں کمائینت کن انت، چوکہ تاھیر پروڈکشن ہمے کار ءَ کنگ اِنت۔ چیز ءِ بازی درد نہ وارت دانکہ آ سٹینڈرڈ مہ بیت۔ زیمل ءِ پڑ ءَ شاعری ءِ ہمے ترپّلی نوک باہندیں شاعراں ہمنچو تاوان دنت کہ آئی ءِ سان سرجمیں چاگرد ءَ گندگ بنت۔ کسانیں زھگے اے سوتاں کہ گوش داریت آ دل ءَ ہمے جیڑیت کہ اے وڑ وَ من ہم شاعری کت کناں۔ ہمے ترپّلی یک برے کہ گوں آئی ءَ گون کپیت، اشی ءِ ھلاسی ءَ مزنیں مدّتے درکار بیت۔نوک باہند کدی اوں نہ رؤت وتی کلاسیکل لبزانک ءَ نہ وانیت، لبزانک ءَ گوں آئی ءِ اوّلی سیادی چہ زیمل یا نوکیں دور ءِ نبشتگیں کتاباں جوڑ بیت۔ نوں اد ءَ اگاں سنگینیں لبزانک آئی ءَ گندگ مئیت، تب ءِ ترپلّی ءِ نادراہی آئی ءَ گوٛر جنت۔
گشگ ءِ مول ءُ مراد اش انت کہ زیمل کہ شعری لبزانک ءِ رسانک ءِ مزنیں وسیلگے بوتگ، بلوچ ءِ گوٛر ءَ تباہ اِنت۔ دومی بلوچی وانگ ءِ ہمے کہ مئیل اِنت اشی ءِ برجاہ دارگ ءَ پہ سنگینیں گامگیج زورگی اِنت ءُ نکانانی چاپ کنگ ءَ پیسر وانوکانی تب ءُ آہانی لوٹ ءُ گزر پہمگی انت۔ اے رِد ءَ دانکہ دلگوش گوٛر کنگ نہ بیت، ہمے پنچ سد ءُ ہزاریں وانوک کہ بلوچی ءَ است اَنت، کمّ ترّان بنت ءُ گڈّی ءَ پدا ہما دور کئیت کہ نبشتہ کاراں وت نبشتگ ءُ پدا وانوک ہم ہمے بوتگ اَنت کہ نبشتگ اش۔
مکُران ءِ مردم وان اَنت یا بلوچی چیا وان اَنت، اے رجحان انچو ودی نہ بوتگ پریشی ءَ ہود ءِ مردماں مزنیں جہدے کتگ۔
(گوں یارجان بادینی ءَ اے باقاعدگیں دیوانے نہ اَت، بس لہتیں ھبر اَتنت، لہتیں جست اِتنت ءُ جستانی پسّو ءِ شوہازے اَت)
No comments:
Post a Comment