۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
لاسلو ھنگری ءِ نامی ئیں نبشتہ کارے ءُ گوستگیں سال ءَ آئی ءَ را لبزانک ءِ پِڑ ءَ نوبل داد دیئگ بوت۔ ما وَ پیسر ءَ اے مرد ءِ نام اشک نہ کتگ ات، بلئے نوبل داد ءَ پد نوں پٹّ ءُ پول کت ءُ ھمیشی ءِ لھتیں گدارانی تاکدرپ شوھاز اِتنت۔
اوّلی گدار کہ من ونت آئی ءِ نام اِنت، ”A mountain to the north, A lake to the south, paths to the west, A river to the east" یکّے وَ اے نام ءِ جند انچو مزن انت کہ پہ گدارے ءَ اینکاسیں مزنیں نام من اوّلی رند اِنت کہ دیستگ۔ پدا نام ءَ چہ پدّر بیت کہ نبشتہ کار جتائیں تب ءُ ربیتے ءِ منّوگر اِنت۔ آ چہ روایتی تب ءَ گستا اِنت ءُ وتی درشانداب ءَ ھوار اے کسّہ ءَ آئی ءَ جدیدیت ءِ اوں جوانیں رنگے ءَ کُتہ کاری کتگ۔ یکّے وَ گدار ءِ زبان انچو مانگیشّ اِتگ کہ الہ دو ءَ وانوک ءِ ھچ سر پَر نہ بیت کہ چے بوھگ ءَ انت۔ منی ڈولیں کُنٹ ذھنیں مردمے اوّلی رند ءِ وانگ ءَ وَ ھچ سرپد نہ بیت۔ چیا کہ نبشتہ کار ءِ گالرد انچو مزن انت ءُ جاھے جاھے انچو مانگیشّ اتگ انت کہ گالرد کہ بندات بیت ءُ آسر ءَ رسیت مردم ابکّہ بیت اے نیام ءَ نبشتہ کار ءَ چے گشت۔
اے گدار بندر ءَ ھنگرین زبان ءَ نویسگ بوتگ ءُ پدا 2022 ءَ اوتھیلی مُلزٹ ءَ اشی ءَ را انگریزی ءَ رجانک کتگ۔
گدار ءِ پلاٹ انچوش اِنت کہ وانوک ءَ یکبرے پورا برّ کنت۔ کسّہ ءِ بنجاھی کارست شھزادگ گینجی ءِ نماسگ انت کہ کیھان ریلوے سٹیشن ءَ ایر کپیت ءُ زمانگی کانکاھے ءَ رؤت۔ ھمے دمکاں کہ آ روان کنت ، اے دمک انچو تہ ماں تہ انت کہ آ وت نہ زانت کجام دیما روان اِنت۔ کانکا ءِ درائیں کُنڈاں گولان کنت ءُ ھما جاہ ءَ کہ آئی ءَ گمان اِنت کہ اد ءَ مردمے بیت ھود ءَ ھچ نیست۔ برے بدھا ءِ بُت ءِ دیما اوشتیت ءُ برے ھما پاکیں کتابانی شوھاز ءَ کباٹاں پٹّیت۔ نیام ءَ درچکے ءِ کسّہ کئیت کہ آ تھنا اِنت ءُ کسّی نہ اِنت۔ یک کچکّے کہ ٹپّ ءُ ٹور اِنت ءُ ساھکندن ءَ اِنت وت ءَ را گرّینان ءَ ھمے درچک ءِ نیمگ ءَ آھان انت۔ درچک ءِ بُن ءَ وت ءَ رسینیت ءُ پدا ھمد ءَ ساہ دنت۔
شھزادگ گینجی ءِ نماسگ ھما سدمی باگ ءِ شوھاز ءَ انت کہ آئی ءِ بابت ءَ آئی ءَ کتابے ءَ ونتگ۔ کتاب ءِ نام اِنت ”دنیا ءِ سد زیبا تریں باگ“ بلئے آ ھیران اِنت کہ ھمے باگ کجام کُنڈ ءَ اِنت۔ ھمے کانکا ءِ کُنڈے ءَ آ باگے شوھازیت کہ ھود ءِ درچک بُن ءُ ازل ءَ چین ءِ درچک انت۔ چینی درچک اسل ءَ اد ءَ چینی دودمان ءِ نشانی انت کہ نبشتہ کار وت چہ ھمے رو دراَتکی دودمان ءَ باز متاثر اِنت۔ پدا چین ءُ ھود ءَ کاگد ءِ جوڑ بوھگ ءِ سر ءَ ھم کسّہ کار ءَ سرجمیں رنگے ءَ نبشتگ۔
دومی نیمگ ءَ ھمے مردم کہ آئی ءِ ھمبراہ انت، آئی ءَ گار کن انت۔ برے شوھاز انت ئِے ءُ پدا وت ھیران بنت کہ ما کئے ءَ را شوھازگ ءَ ایں۔
سرجمیں کسّہ انچو مانگیشّ اِتگ ءُ ھر چیز اد ءَ چیدگے۔ درچک، کچکّ، ھما سھر ماھیگ کہ گوں میھاں دیوال ءَ ٹنگ اِتگ انت، بدھا ءِ بُت، تھنائیں درچک، چینی درچک ماں کانکا ءَ ، دنیا ءِ سدمی زیبا تریں باگ، پاکیں کتابانی کباٹ، اوبوٹ ءِ بنندی، اے درست چیدگ انت۔
گندگ ءَ وَ کسّہ چہ کیھان ءِ ریلوے سٹیشن ءَ بندات بیت، ھمے یکیں کانکا ءِ دیوالانی نیام ءَ ترّیت ءُ پدا چہ ھمے سٹیشن ءَ آسر بیت بلئے اسل ءَ اے ڈول نہ انت۔ کسّہ ءِ مجگ ءَ سر بوھگ ءِ واست ءَ الّمی انت کہ وانوک ھمے چیدگاں سما بہ کنت ءُ بہ زانت۔ پدا اے انچیں کتہ کاری انت کہ ما گوں ایشاں ھیل نہ ایں، پمشکا زوت سرپد نہ بئیں۔
نبشتہ کار ءِ درشانداب سرجم ءَ شائرانہ انت، پدا کارست ءَ ھمے یکّیں دمان ءَ آ برے رنگے ءَ پیش داریت ءُ آئی ءَ انچیں جاھے سرکنت، انچیں جھانے کہ ھود ءَ مردم نیست۔ آ انچیں چیزے ءِ شوھاز ءَ انت کہ بلکیں است انت ءُ بگندئے نیست اِنت۔ ھمے گڑ ءُ منج ءَ کارست برے کُنڈے ءَ سرجنان انت ءُ کسّہ چہ وھد ءُ زمانگ ءِ گر ءُ بنداں آجو انت۔
اشی ءِ اوّلی گدار ءِ وانگ ءَ چہ یک ھبرے پدّر بیت کہ اے ڈولیں کتہ کاری باز کم بوتگ۔ ھمے نبشتہ کار کہ ما ونتگ انت ءُ مئے گوٛر ءَ نام کپتگ انت، اشانی تھا تھنا کافکا ءِ گوٛر من ھمے دابیں کتہ کاری دیستگ۔
(اے گدار ءَ من رجانک کنگ ءَ آں۔ نہ زاناں من ءَ مرّینیت یا نہ ، بلئے بگندئے بلوچی ءَ نوکیں تب ءُ میلے ءِ جھگیری ءَ بہ کنت ءُ ھما دودمانی پژدر کہ اے گدار ءَ گون انت چہ آئی ءَ ما اوں آشنا بہ بئیں۔ رجانک ءِ مول ءُ مراد ھم ھمیش انت کہ نوک تریں تب ءِ نکانے تئی زبان ءَ دات بہ کنت ءُ اے الّم نوکیں چیزے بیت۔ )
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
شوھاز
No comments:
Post a Comment