بد واھگ ءِ نیمون ءُ ھزراں کئے بہ گیپت

 

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

مروچی سید ہاشمی ریفرنس لائبریری ءُ رژن دربرجاہ بلیدہ ءِ  نبشتگیں بلوچی ءِ وانگی (ٹیکسٹ بک) دیما ایر اِتنت، گوں اشانی گندگ ءَ چہ یاتانی دریگ ءَ یک اجبیں ابیتکی یے ءَ سر کشّ اِت۔ درائیں کوھنیں یاتانی پتینک شنگان بوت انت۔ 

ھما زمانگ ءِ گیراں کپتاں کہ ما سکول ءَ وانگ ءَ اتیں ءُ ”درونت“ ءِ نام ءَ زھگانی تاکے است ات۔ ما مدام اشتاپ اتیں کہ کدی اے تاک بئیت ءُ باریں چار ایں اے رندی تاک ءَ چے مان انت؟ ھاس تاک ءِ تژن ءُ بچکندی جست ءُ پسّوانی وانگ ءِ وتی جتائیں چاڑے ات۔ ما انگت وانگ ءَ اتیں کہ ”درونت“ ءِ شونکار بدواھاں وتی ھرجاں جت ءُ تاک ءِ نام ءُ توار گار بوت۔

2012 ءَ میٹرک ءَ پد من رژن سکول بلیدہ ءَ استادے ءِ جھت ءَ پہ وانینگ ءَ شتاں، من دگہ ھچ نہ زانت ابید بلوچی ءَ۔ پمشکا سکول ءِ کماش ءَ من ءَ بلوچی ءِ کلاس دات انت۔ اوّلی رند اَت کہ من بلوچی ءِ وانگیان ءَ دست ءَ کت ءُ ھمے کتابانی دست ءَ کنگ ءِ اوں انچیں وشّی یے ات کہ اشی ءَ داں مروچی من شمشت نہ کناں۔ ھمے زھگ کہ ایندگہ سبجیکٹانی وانگ ءَ شزار اتنت، مدام پہ بلوچی ءَ ھدوک اتنت ءُ وداریگ اتنت کہ کجام وھد ءَ بلوچی ءِ کلاس بہ بیت دانکہ آ وتی جند ءِ زبان ءَ بہ وان انت۔ زھگانی ھمے ھدوناکی اوں داں مراچی من ءَ یات انت۔

 من زھگان ءَ انچو گوں چانپٹ ءُ لٹّاں برے برے مان بست کہ اردلیں زھگانی دست ھون بوت انت، بلئے پدا اوں آھاں گوں من مھر اَت۔ گوں بلوچی ءَ مھر ات۔ 

مروچی ھمے زھگ انت، اگاں ھرجاگہ انت، ھر ڈول انت، ھر وڑیں کار ءُ کسبے کنگ ءَ انت، بلئے پدا اوں اے ھبر ءَ ھجبر نہ کن انت کہ ما بلوچی وانگ ءَ نہ زان ایں۔ چہ ھمے نودربراں کسے شاعری کنت، کسے بلوچی وانیت، کسے ءَ سیاست کت، کسے بیران بوت، کسے کوھاں سر کپت بلئے انگت درستانی یات گوں ھمے وانگیاں زندگ انت ءُ اشانی دیما کپگ ءَ گوں کلّانی دروشم دیما پدّر بنت۔

پدا کہ شہید صبا ءَ وتی ھُرد بست انت ءُ چرے جھان ءَ لڈّ اِت، سیدھاشمی ریفرنس لائبریری ءِ سنگتاں کتابانی چاپ کنگ یلہ دات۔ ھرکس وتی ساہ ءِ ترس ءَ ات ءُ ھمے بیمّ ءَ مارا اوں ایر کشّ اِت، بلئے پدا ھم ما توکل دور نہ دات۔ چارمی تبکّ ءِ کہ بلوچی وانگی چاپ نہ بوت، من اے کلاس ءَ سید ھاشمی ریفرنس لائبریری ءِ رد ءُ بند داتگیں کتاب”بلوچی سرٹیفکیٹ کورس“ ءِ کتاب وانینت۔ بلئے اے کتاب پہ مزنیں نودربراں جوڑ کنگ بوتگ ات، پمشکا پہ چارمی تبک ءِ نودربراں مشکل ات۔  مئے سنگتاں سوڑگ کت ءُ ما ”رژن بلوچی“ تبک چارمی ءِ نام ءَ وت وانگی کتابے جوڑ کت۔ مئے واھگ ات کہ ھمے کار ءَ دیما بر ایں، بلئے وھدءِ زوراکیں جمبر سر ءَ ساھیل اتنت ءُ بیمّ ءِ نہ دیستگیں شھماتانی درد سگّگ نہ بوت انت ءُ اے کار چمداں اوشتات۔

ھمے نیام ءَ ما پہ زھگاں ”نودربر“ ءِ نام ءَ وتی سئے ماھی تاکے چاپ کت کہ داں دو سال ءَ برجاہ ات۔ اے تاک اوں انچو وانگ ءُ دوست دارگ بوت کہ منی ھیال ءَ تنیگت ءَ مئے لبزانکی سپر ءِ شرتریں کار ھمے بوتگ۔ اے اوں وھد ءِ ھرجاں بوت ءُ پدا من چوداں درکپت ءُ وت پہ وانگ ءَ شال ءَ شتاں۔ شال ءِ موسم ءُ آپ ءَ مارا گوں وت ءَ برت ءُ وانگ ءَ بگر داں کار ءُ کسب ءَ اے شھر چہ ایندگہ جاھاں من ءَ دوست تر بوت۔

 اینچو وھد  ءَ من دلجم بوتگاں کہ اگاں مئے سرکاری ادارھاں ھیپالے نیست، بلئے کما کم پرائیوٹ سکولاں بلوچی وانینگ بیت۔ انّوں کہ ھمے بلوچی ءِ وانگیانی شوھاز ءَ اتاں گڑا لھتیں سکولانی سنگتان ءَ اھوال کت کہ من ءَ ھمے کتاب پکار اَنت۔ گشئے گوں بلوچی ءِ وانگیانی نام ءِ گرگ ءَ درست ھز اِتنت۔ بلیدہ ءَ تھنا یک سکولے پشت کپتگ کہ بلوچی وانینگ ءَ انت، آدگہ درستاں یلہ داتگ۔ نیمون ھمیش انت کہ وانگی کتاب نیست، بلئے ما درست زان ایں کہ آپ چہ بُن ءَ لُرد اِنت۔ زوراک ءِ بیمّ ءَ مردم انچو کتگ انت کہ بلوچی وانینگ وتی جاہ ءَ نوں اشی ءِ نام ءَ اوں دیمتر ءَ گپت نہ کن انت۔ ھمے مردم کہ شھید صبا ءِ ھمکوپگ بوتگ انت، وھد ءِ زوراکی ءَ ھمیشان ءَ ھم ایرجیگ کتگ۔ 

ھمے ھال ءَ من ءَ انچو کھتیگ کت کہ نوں دل نہ گشیت اے کتاباں چداں چست بہ کناں کہ اے ھما دور، ھما باریگ، ھما کلاس، نودربر، رھشونانی دیمونی، ھما جوزگ ءُ راجی ڈبّھانی نشانی انت، بلئے مروچی نہ کسے اشانی سوج ءَ کنت ءُ نہ کسے پہ اشاں زریت۔ ما بیمّ آماچ ایں، یا زوراک ءِ لٹّانی زد ءَ ایں، نہ زاناں چون ایں ، بلئے ھئو اے ھبر راست اِنت کہ ما دیم پہ تباھی ءَ رؤگ ءَ ایں۔ ایوک بوھان ایں,بے وس ءُ لاچار بوھان ایں، وتی پجّار ءِ رکّینگ ءِ جھد ایں، بلئے باریں داں کدین ءَ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔سکولاں وَ بلّ ، نوں ھمے سرکار ءَ لانک بستگ کہ بلوچی ءِ لبزانکی ادارہ ءُ گلّاں ھم وتی دست ءِ چیر ءَ بیاریت۔۔۔ چوداں ھچ پشت نہ کپت ، نوں اد ءَ اوں ھاسیں اُمیت نیست۔ بس زندگ بوھگی انت ، جنزگی انت ءُ پشت کپتگیں مال ءُ متاہ ھمے یکّیں ”پجّار“ کہ ھمے رکّینگی انت۔