۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
”مریخ ءِ مسافر“ غنی پرواز ءِ گدارے کہ 2025 ءَ چہ ”بلوچی اکیڈمی کوئٹہ“ ءِ نیمگ ءَ چاپ بوتگ۔ گدار ءِ کسّہ واجہ پرواز ءِ پت (ابراہیم) ءِ زند ءِ وئیلاں بیان کنت کہ چون آئینءَ وتی زند گوازینتگ ءُزند ءِ کجام تاڑ ءُ تیلانکانی دیمپان بوتگ۔ کسّہ ءِ درستیں کارست وتی اسلیں دروشم ءَ اَنت ءُ گیشتریں وئیل ھم ھما دروشم ءَ پیش دارگ بوتگ انت کہ ھما ڈول ءَ بوتگ انت۔
وتی منّ ءَ اے زند جاور ھالی گدارے۔ چوناھا اے ڈولیں گدار نویسگ ءِ مئیل دنیا ءِ گیشتریں لبزانکاں است انت کہ کسے اگاں وتی جند ءِ زند ءِ لھتیں وئیلاں کسّھی دروشم دنت ءُ ”سرگوستی گدارے“ نبشتہ کنت یا کسے دگر ءِ زند ءِ وئیلاں کسّہ ءِ گوناپ دنت ءُ ”زند جاور ھالی گدارے“ ءِ دروشم دنت، اے بدیں ھبرے نہ انت ءُ اے تکنیک ءَ باز نویسگ بوتگ۔ البت بلوچی ءَ من اےڈولیں گدار کم دیستگ ءُ زند جاور ھالی گدار کہ آئی ءَ پہ سرجم ءَ گدارکے گشت کن ایں آ سید ھاشمی ءِ زند ءِ سر ءَ نویس اتگیں اے۔آر داد ءِ ”شھواھگ“ اِنت۔ اشی ءَ ابید مئے ھمساھگیں زبان اردو ءَ ھم بازیں کتہ کاری یےکنگ بوتگ۔ اردو ءَ کرشن چندر ءِ گدار ”میری یادوں کے چنار“ سرجمیں دروشمے سرگوٛستی گدارے کہ اے تکنیک ءِ درائیں لوٹ ءُ گزراں پیلو کنت۔ بگندئے کرشن چوناھا ھم من ءَ دوست بیت، بلئے اگاں سرگوٛستی گدار ءِ لوٹاں بہ چار ایں ھم آئی ءَ وتی کسّہ ءَ درائیں لوٹانی ھیال گوٛر کتگ۔
نوں اگاں ما غنی پرواز ءِ گدار ءَ ھمے تکنیکانی رِد ءَ بہ چار ایں گڑا اشی ءَ ما زند جاور ھالے (Biography) گشت کن ایں بلئے گدارے گشت نہ کن ایں۔ بگندئے مئے کلّانھیں نگدکارے پاد بئیت ءُ بہ گشیت کہ پرواز ءِڈولیں مزن نامیں ءُ سوھوئیں مردمے چون کسّہ ءِ راہ ءُ رِپکاں نہ زانت ءُ آ چون اے ڈولیں ردی کت کنت، بلئے الّم نہ انت کہ مزن اُمریں مردم ردی مہ کنت۔ پدا لبزانکی ردی، ردی یے لیکگ بیت، تُری ھرکس ءُ نا کس بہ کنت۔
گدار ءِ تاکانی پشکانڈگ ءَ پیسر یک برے ھمے ھبر ءِ گیشّینگ الّمی انت کہ زند جاور ھالی یا سرگوٛستی گدار ءِ بنیادی لوٹ چے انت؟
اے تب ءِ گدار ءِ اوّلی لوٹ ھمیش انت کہ گدار راستی ءُ وتساچیں کسّہ ءِھواریں دروشمے بہ بیت۔ نوں اگاں ما ”مریخ ءِ مسافر“ ءِ کسّہ ءَبہ چار ایں۔ اشی ءَ ھچ ڈولیں چوشیں کسّھی دروشم ءِ وئیل ھوار نہ انت۔ بلکیں ابراہیم ءَ گوں ھرچی کہ بوتگ ءُ ھر ڈولیں وئیل ءُ واقعہ یے آئی ءِ سر ءَ کپتگ، نبشتہ کار ءَ گوں سادگیں دروشمے ءَ ھما درائیں کسّہ آؤرتگ انت۔ چو کہ ابراہیم باپار کنت، دکان داری کنت، ٹھیکہ داری کنت، مساپر جاھے پچ کنت، پدا چکّاں وانینیت ءُ چکّ کار ءُ روزگار کن انت۔ دکان داری ءُ باپار ءَ تاوان ءَکپیت ءُ وتی کاراں بند کنت۔ ابراہیم ءِ سرجمیں زند ءِ کسّہ ءَ نبشتہ کسّھی دروشم ءِ ھوار گیجگ ءِ جھد نہ کتگ۔
دومی اے ڈولیں کسّھانی بازیں کارستانی نام مٹّینگ بنت دانکہ آھانی ”پرائیویسی“ ھم سان مند مہ بیت۔ بازیں انچیں وئیل انت کہ اگاں ھود ءَ کارستانی اسلیں نام نویسگبہ بنت، کسّہ پاشک بیت ءُ پاشکی کسّہ ءِتام ءَ بارت۔ اے گدار ءِ سرجمیں کارستانی نام اسلیں دروشم ءَ است انت۔پمشکا کسّہ کار ءَ نہ آھانی زند ءَگوں چوشیں وئیل ءُ واقعہ یے بیان کتگ کہ وانوک ءَ چہ نوکتریں تام ءُ لذّتے ءَ آشنا بہ کنائین ایت ءُ نہ کہ وئیلانی نیام ءَ چوشیں سسپنسے ودی بیت کہ کسّہ ءَ کسّھی گوناپے بہ دنت۔ کارست ھرجاہ کہ گوں وتی اسلیں نام ءَ کئیت گوں آئی ءَ بازیں چاگردی گر ءُ بندے گون انت۔ نبشتہ کار آئی ءِ بابت ءَ وتی مارشتاں گوں دل پھکی ءَ بیان کت نہ کنت۔ اے گدار ءِ یک نزوری یے ھمیش انت۔
اے ڈولیں گدار ءَ پہ دگہ الّمی ئیں چیزے ایش انت کہ وئیل وتی اسلیں دروشم ءَنہ بنت، بلکیں ھر وئیل ساچشتی گوناپے دیئگ بیت ءُ پلاٹ ءِ ھساب ءَکڑی ماں مڑی ءَکسّہ دیما روان کنت۔ بلئے پرواز ءِ گدار ءَ کسّہ بس ابراہیم ءِ زند ءِوئیل ءُ واقعہ انت ءُ ھود ءَ ساچشتی دروشم گندگ ءَ نئیت۔ انچو کہ کماشیں مردمے بہ نندیت ءُ وتی گوٛستگیں روچانی کسّھاں بیاریت، ھمے ڈول ءَ نبشتہ کار ءَ بس ھما وئیل ءُ واقعانی جند وتی کسّہ ءَ جاگہ داتگ انت۔ ”افسانوی“ گوناپ دیئگ ءِ جھد نہ کتگ ئِے۔
ھر گدارے کہ نویسگ بیت، آئیءَ بنجاھی ھیالے الّم بیت ءُ کسّہ ھمے بنجاھی ھیال ءِ چاگرد ءَ ترّیت۔ بلئے پہ بنجاھی ھیال ءَ الّمی نہ انت کہ آ بنجاھی کارست ءِ سرجمیں زند ءَچاگرس بہ کنت۔ چو کہ کارست اگاں چمّانی ھلاج ءَ رؤت،ھمے یکّیں وئیل ءِ سر ءَ چار تاک نبشتہ کنگ، یا کارست ھر روچ ھمے یکّیں راہ ءَ سپر ءَاِنت۔ نبشتہ کار بہ نندیت ءُ آئی ءِ ھر روچیں سپر ءِ ھالاں بیان بہ کنت، اے ڈولیں کسّہ نہ کسّھی دروشم ءَ بیت ءُنہ کہ وانوک ءَ چیزے دات کنت۔ پرواز ءَ اد ءَ ھمے ڈول کتگ۔ آئی ءَ وتی بنجاھی کارست ءِ ھر ڈولیں سر ءُ پُر کسّہ ءَ ھوار گیتکگ ءُ ھما گپّ کہ پہ کسّہ ءَ ھژدری نہ انت، ھما ھم ھوار گیتکگ انت۔ ھمے چیزاں کسّہ ھوادگ کتگ۔ پدا گدار بنجاھی کارست ءِ سرجمیں زند ءَ چاگرد کنت ءُ آئی ءِ زند ءِ تھنا ھما پھناتاں پیش داریت کہ آئی ءَ دوست بنت۔ کارست ءِ ھرابی ءُ نزوری یا آئی ءِ انسانی جبلّتانی ھچ ڈول ءَ کسّہ ءَ نہ کنت۔
گدار ءِ دگہ الّمی ئیں بھرے ندارگ کشّی انت۔ ھر ڈولیں ندارگے کہ کسّہ ءَ گوں ھمگرنچ انت، بائد اِنت نبشتہ کار آئی ءَ انچیں ڈولے ءَ پیش بہ داریت کہ وانوک ھما ندارگ ءَ گوں وتی چمّاں بہ گندیت۔ اے گدار ءَ نبشتہ کار ءَ ندارگ کشّی ءِ ھم ھیال گوٛر نہ کتگ۔ سرجمیں کسّہ ءِ وانگ ءَپد بس یکّ ءُ دو ندارگ انچین انت کہ مردم ءَیات بنت، چو کہ ابراہیم ءِ وتی مچکدگ ءُ ڈگارانی سر ءَ رؤگ ءُ گوں بزگراں ھال ءُ اھوال کنگ یا کالج ءَ غنی ءِ لوگ۔ اشاں ابید ھچ چوشیں توانگریں ندارگے نیست کہ وانوک ءَ دمانے ھمود ءَ بہ داریت ءُ ھمے ندارگ ءِساچگ ءَ بہ پرمائیت۔
ندراگ کشّی ءَ ھوار گدار ءَ الّمی انت کہ کارستانی نیام ءَ گپّ ءُ ٹال ھم انچیں دروشمے ءَ بہ بنت کہ چہ گپّاں وانوک آھانی دلی جوزگءُ مارشتاں سما کت بہ کنت۔ بلئے اے گدار ءِ کارستانی گپّ ءُ ٹال ھم انچیں دروشمے ءَانت کہ اگاں ابراہیم برانز گپتگ یا پہ مسکرائی ھبر کنگ ءَ انت یا سنگینیں بنگپّے ءِ سر ءَ ھبر ءَ انت، ھرجاہ آئی ءِ گپّ ءِ انداز ھما یکّین انت۔
اگاں ما سرجمی ءَ سرگوٛستی ءُ زند جاورھالی گدار ءِلوٹاں بہ چار ایں گڑا ”مریخ ءِ مسافر“ گدار ءِ بدل ءَ سرگٛوستے گشگ بیت۔ سرگوٛست نویسگ ءِ تب جتا انت ءُ گدار ءِ وتی لوٹ ءُ گزر اَنت۔ اگاں ھمے لوٹانی ھیال گوٛر کنگ بوتیں، اے شوکیں کسّہ یے بوتگ ات۔
بگندئے پدا اوں کسے ھمے ھبر ءَ بہ کنت کہ من رد آں، گڑا یکبرے ھمے تب ءِ گدار ءِ لوٹ ءُ گزراں وت بہ چاریت ءُ اے گدارءَ وتبہ تپّاسیت۔
غنی پرواز مئے رھشون انت، بلوچی ءِ کلّانھیں نبشتہ کارے، بلئے نزوری ھرجاھے بیت آئی ءِ شون دیئگ الّمی انت۔
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
شوھاز
No comments:
Post a Comment