۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
نبشتہ ءُ چہ پشتو ءَ اردو رجانک: فاروق سرور
بلوچی: شوھاز
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
میتگ ءِ ھلاسی ءَ تاپ ءِ دیما کوھنیں ھاک ءِ کمپانے اَت۔ پیش ءَ ھمد ءَ مھروانیں بچک ءُ جنکے درا بوتگ، بلئے نوں مھر ءِ آ دروشم ھود ءَ درا نہ بیت۔
پیش ءَ ھمے کمپان ءَ رنگ رنگیں شوکیں درچک بوتگ، چو کہ انار، سروپ ءُ بادام، اکروٹ ءُ دگہ بازیں درچکے ءُ ھمیشانی وشبو ھر دیما تالان بوتگ۔ بلئے نوں ھود ءَ ابیتکی ءَ ابید دگہ ھچ گواہ نہ کنت، گیشتریں درچک مرتگ انت یا گڈّگ بوتگ انت۔
چمداں تاپ ءِ دیما جنک درا بوتگ کہ وتی کمپان ءَ اوشتاتگ۔ برے ھمے بچکّ ءَ را انگوری تلنگے داتگ، برے بڈّے بڈّے انارے داتگ ءُ برے دگہ نیوگے داتگ۔ برے جنک ءَ چموداں وشبوئیں ءُ زیبائیں پلّ پہ بچکّ ءَ دور داتگ۔
بلئے بچک چٹیں ھوڈے ات۔ جنک ءِ دست سک زیبا اِتنت، ھنّی اتنت ءُ چہ منگلی ءَ پُر اِتنت۔ آئی ءَ مدام جنک ءَ را گشت کہ منی دست ءَ بہ گر، بلئے جنک ءَ را دست ءِ گرگ وشّ نہ بوت ءُ آئی ءَ گشت ، اے شرّیں کارے نہ انت۔
بچک ءَ را ھر وڑ ءَ آئی ءِ دست گرگی ات، چیا کہ تھنا پہ گپّ ءَ آئی ءِ دل سیر نہ بوت۔ جنک وتی مات ءُ پتانی یکّیں چکّ ات ءُ آھانی لاڈک ات۔ پمشکا آ مات ءُ پتاں بے کساس دوست ات ءُ اے شوکیں کمپان آھاں پہ ھمائی ءَ بستگ ات۔
یک روچے بچک ءَ انچیں ھوڈیں کارے کت کہ جنک ءَ باریں داں چنچو روچ ءَ نشت ءُ گریت۔ پدا آئی ءَ وتی پت ءَ را گشت کہ چداں لڈّ ایں۔ پت ءَ اوں وتی جنک ءِ گپّ زرت ءُ پت چو کہ سکیں ھزگاریں مردمے ات، پمشکا چوداں لڈّ اِت ءُ دگہ میتگے ءَ شت۔
نوں ھما ات کہ بچکّ ملور اَت ءُ مدام گوں ھمے دیوال ءَ تکّہ ات ءُ اوشتاتگ ات۔ بچک چوناھا سکّیں شرّ رنگے۔ آئی ءَ دگہ جاگہ اوں بازیں جنکے دست کپیت۔ بلئے باریں آ جنک ءَ آئی ءَ را چون کتگ ات کہ آ ھچّیگی نہ ات ءُ مدام گوں دیوال ءَ سرے جت ءُ جیڑ اِت ئِے کہ دریگتیں من چو مہ کتیں۔ بس ھمے یکّیں پشومانی ءِ مارشت ات کہ اشی ءَ آسر نیست ات۔
من چو کہ آئی ءِ سنگت آں ءُ برے برے گوں آئی ءَ یکجاہ ھاموشی ءَ اوشتاتگ آں۔
یک رندے من جست کت کہ جنک ءَ چو اناگت ءَ چیا زھر کتگ ءُ انچو زھر بوتگ کہ میتگ ءِ جندے یلہ داتگ۔
”تو وت من ءَ گشت کہ آئی ءَ سوگاتے بہ دئے، بلکیں تئی دست ءَ بہ گیپت، بلئے من کہ سوگات دات، بوتار دات ءُ گریت ءُ من ءَ گشت ئِے کہ تو سکّیں زالمے ئے۔“
”پدا آئی ءَ انچو گریت کہ بسّی ءِ نامے نہ زانت۔ دیوال ءِ سر ءَ اوشتات ءُ گریت ئِے۔ پدا زھر ءَ زھر من ءَ گشت ئِے کہ ٹگل چہ منی دیما ءُ مرچی ءَ دیم من ترا مہ گنداں۔“
من بچک ءَ را جست کت کہ تئی سوگات زانا چونیں سوگاتے بوتگ۔
منی سنگت ءَ گوں ارسیگیں چمّاں گشت:”من چے زاناں۔“
”تئی سوگات زانا چی یے بوتگ؟“ من پدا جست کت۔
آئی ءَ گشت کہ سکیں شوکیں گونڈکیں بالی مُرگے ات۔
گڑا آئی ءَ بزاں چیا چو کت؟
”اسل ءَ چوش ات کہ مُرگ پنجرے ءَ ات۔“
No comments:
Post a Comment