برٹرینڈ رسل کہ بلوچی ءَ ھبر کنت۔۔۔۔

 

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

بلوچ چاگرد ءَ چوناھا ”ھشر“ ءُ  ”رچکی“ ءِ دود باز کوھن انت، بلئے مئے جیڑہ اش انت کہ ھمنچو شھری تب ءُ زورگیر ءِ ربیتاں کہ ما وتی کنان ایں، دو ھمنچو ما چہ وتی ھنڈالاں سدان ایں۔ بلئے گنج انت کہ لھتیں چیز انگت پشت کپتگ۔

بلوچ کہ پہ سنداتے ءِ بندگ ءَ ھشر کت کنت، جنین پہ اشتاپیں گدے ءِ دوچگ ءَ رچکی بوت کن انت، گڑا پرچا نبشتہ کار ھمے کار ءَ کت نہ کن اَنت؟

اے ربیت دنیا ءِ ھر لبزانک ءَ ھست اِنت کہ ھود ءَ مزنیں کاراں یک مردمے نہ کنت، بلکیں سرجمیں ٹولی یے ھوار کار کنت۔ ما اگاں ھوار کار کت نہ کن ایں، بلئے ھمے کار ءَ وَ کت کن ایں کہ جتائیں بنگپّانی سر ءَ جتائیں مردماں نبشتہ کنگ یا رجانک کنگ بہ پرمائیں ءُ پدا ھمیشاں رد ءُ بند بہ دئیں ءُ دیما بیار ایں۔ چریشی ءَ ارزانی اے بیت کہ اگاں مردمے وتی دزگٹّیانی سبب ءَ سرجمیں کتابے رجانک کت نہ کنت، یا بنگپّے ءِ سر ءَ سرجمیں کتابے تھنا ننشتہ کت نہ کنت، بلئے وتی ونڈ ءِ کار ءَ کنت۔

ھمے ڈول ءَ ”سد پس ءَ ھرّے ، کاسگی پرّے“ جوڑ بیت۔

پیسریگیں وھد ءَ ھمے کار لبزابکی تاک ءُ تاکبنداں کتگ۔ ھر بنگپّ ءِ سر ءَ لھتیں مردماں نبشتہ کنگ پرماتگ ءُ پدا ھاسیں نمبر چاپ کتگ۔ نوں وَ پشت کپتگیں تاک یکّ ءُ دو اَنت کہ ھمیشاں چمّ کپیت، آدگہ وھد ءِ ھرجاں بوت انت۔ بائد اِنت اے جاگہ ھورک مہ بیت، اگاں دگہ کارے بیت نہ بیت ھر بنگپّ ءِ سر ءَ جتائیں کتابے بیت کہ آئی ءَ بلوچی ءِ وانوکے ونت کنت۔

ماھاب بلوچ ءَ ھم مردمان ءَ ھشر پرماتگ ءُ رسل ءَ بلوچی ءَ رجانک کنائینتگ، اے بے دروریں کارے۔ رسل ءَ کسے ءَ اگاں انگریزی یا اردو ءَ ونتگ، آئی ءِ دگہ چاڑے بلئے ھمے مرد کہ بلوچی ءَ ھبر کنت، مردم ءَ تاھیر دنت۔ وتی زبان ءَ رجانک ءِ مستریں نیمون ھم ھمیش انت کہ دنیا ءِ مزنیں نبشتہ کار ءُ کوّاس تئی زبان ءَ ھبر کن انت ءُ اے پہ زبان ءَ مڈّی یے بیت۔

اے کتاب ءَ ھواریں رجانکاراں ھم جھد کتگ وتی وس ءُ واک ءَ چیزان ءَ گیشّینتگ۔ البت بلوچی ءَ در کسّھی لبزانک ءِ گالبند انگت نہ بوھگ ءِ برابر اِنت، ھمے ھاتر ءَ اے ڈولیں بنگپّانی سر ءَ نبشتگیں نکانانی رجانک ارزانیں کارے نہ انت۔ نوں بلوچ زبان زانت درستاں پیش یکبرے بہ نند اَنت ءُ ھمے گالبنداں بہ ٹھین انت دانکہ پہ ھر گالبند ءَ ما دگرانی چمدار مہ بئیں۔ اگاں ھر پِڑ ءِ جتائیں گالبند ٹھینگ بہ بنت، گڑا اے ڈولیں بنگپّانی سر ءَ نویسگ ءُ رجانک ءَ ارزانی بیت۔ 

اے ڈول ءَ چپّ ءُ چوٹی ءَ ما وتی ھبر ءَ وَ کن ایں، بلئے ھما نبشتہ ءِ مجگ ءَ وانوک ءَ سر کت نہ کن ایں۔ پہ درور اگاں ”فلسفہ“ ءِ جاہ ءَ ما ”شھزانتی“ ءِ گال زرتگ، نوں گوں ھمیشی ءَ ھمگرنچیں ایندگہ گالبندانی ھاتر ءَ چے بہ زور ایں۔ چو کہ ”فلسفی“ شھزانت انت، بلئے ”فلسفیانہ“ گڑا چے انت؟  ھمے ڈول ءَ ھر گالبند ءَ دگہ لھتیں دُمبلی پُشت ءَ گون انت۔ نوں ایشاں ھما مردم گیشّینت کنت کہ آ وت گالبند ساچی ءَ بلد بہ بیت ءُ گوں سائنسی رھبنداں کار بہ کنت۔

اے کتاب ءِ وانگ ءِ وھد ءَ اوں من ءَ انچو سما بوت کہ تنیگت ءَ ھمے گالبندانی ڈکّال مئے راہ ءِ مستریں اڑاند اِنت۔دومی اے انچیں نکان انت کہ پیسر ھچ جاہ چاپ نہ بوتگ اَنت۔ رد ءُ بند دیوک ءَ بائد اِنت کمّے جکانسری بہ کشّ اِتیں ءُ ھمے درستانی زبان گوں ھورتی ءَ بہ چار اِتیں ءُ یک ڈول کتیں۔  بلئے پدا اوں اے جوانیں جھدے۔ کار کہ بیت، راہ وت گیشّان بنت ءُ چیز گھتری ءِ نیمگ ءَ روان بنت۔

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

شوھاز