لبزانکی نگد ءِ ارزشت

 

لبزانکی نگد ءِ ارزشت

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

مئے لبزانکی سنگتے است، آئی ءِ گوں کتاباں اجبیں سیادی یے۔ ھر کتابے کہ بندات کنت، آئی ءِ ھبر ھمیش انت کہ اگاں کتاب من ءَ دوست بوت، گڑا بزاں شرّیں کتابے ءُ اگاں من ءَ وشّ نہ بوت، بزاں شرّ نہ اِنت۔ نوں ھبر اش انت کہ کجام کتاب وانوک ءَ دوست بیت؟

اے انچیں جستے کہ اشی ءِ پسّو ھرکسی گوٛر ءَ جتا اِنت۔ پہ درور کسےءَ مبارک قاضی ءِ شائری دوست بیت، بلئے بگندئے دگرے ءَ ھچ دوست نہ بیت۔ یا یکّیں مردم ءَ مبارک قاضی ءُ منیر مومن ھردو دوست بنت، بلّے اے دو جتائیں تب ءِ شائر اَنت۔ بنداتی جست ھمد ءَ پاد کئیت کہ چوشیں کتابے یا نبشتہ کارے است کہ ھرکس ءَ دوست بہ بیت؟

اے ڈولیں ربیت دنیا ءِ ھچ لبزانک ءَ نیست کہ یک کتابے سرجمیں مھلونک ءَ دوست بیت۔ ھر وانوک ءِ وتی تب ءُ مئیلے ءُ ھرکس وتی تب ءِ نکان وانیت۔ کسے ءَ جاسوسی گدارانی وانگ وشّ بیت، کسے ءَ ارزانیں شائری دوست بیت، کسے میٹا فکشن وانیت، کسے سادگیں کسّہ ءُ گدار وانیت، بلئے الّم نہ انت کہ اے درستیں تب ءِ ساچشتانی ازمی کدر ءُ کیلو یک ڈول بہ بنت۔ پہ درور منیر احمد بادینی ءِ گدار، ”میری ءِ برج درا اَنت“ ءُ اسلم دوستین ءِ گدار ”شاھوکارءِ پسیلّ“ ءَ ما یکّیں شاھیمءَ تور اِت نہ کن ایں۔ اے جتائیں تب ءِ ساچشتے ءُ آ جتائیں۔ اشی ءِ لبزانکی کدر ءُ ارزشت جتا اِنت ءُ آئی ءِ جتا انت۔ چمداں گڑا نگدکار ءِ کِرد دیما کئیت۔ ھمد ءَ نگد ءِ ارزشت سما بیت کہ نگد اے نیام ءَ کجام کار ءَ کنت۔ اگاں ساچشتے لس وانوک ءَ دوست نہ بیت، گڑا الّم نہ اِنت کہ آ نزور اِنت یا آئی ءِ ازمی ءُ لبزانک ارزشت ھچ نہ اِنت، بگندئے وانوک ءِ تب یا آئی ءِ زانشتی بالاد آئی ءِ دیما اڑاند اِنت ءُ آ ھمے ساچشت ءِ مجگ ءَ ایر کپت کنگ ءَ نہ اِنت۔

نوں اِد ءَ نگدکار ءِ ارزشت چے اِنت ءُ آ ساچشت ءِ کجام پھناتاں پشکانڈیت ءُ ھمے ھبر ءَ گیشّینت کہ اے ساچشت ءِ ازمی ءُ لبزانکی کدر ءُ بستار چے انت؟

لبزانک چوناھا انسانی دودمان ءِ جوان تریں ساچشتی چست ءُ ایراں چہ یکّے۔ لبزانک ءِ جتائیں تھر چو کہ شائری، گدار ، آزمانک ءُ کسمانک ءِ وسیلگ ءَ مردم وتی زند، چاگرد، اندری مارشت ءُ جوزگاں زیبائشتی گوناپے دنت ءُ زبان ءِ وسیلگ ءَ درشان کنت۔ پمشکا لبزانک ءِ ساچگ یا وانگ ءِ مول ءُ مراد تھنا مردم ءِ وشنود کنگ نہ انت، بلکیں اے زند ءِ انچیں پھناتے کہ ھمیشی ءِ آدینک ءَ بنی آدم وتی تہ ءُ توکی پرشت ءُ پروش، تضاد، زند ءِ پیچ ءُ تاب، ھستانکی ءُ نفسیاتی جیڑہ ءُ جنجال ءُ وشّی ءُ رنج ءِ مارشتاں جتائیں لبزانکی تھرانی کالب ءَ ساچیت ءُ درشان کنت۔ بلئے اے ھبر زانگی اِنت کہ لبزانکی ھچ ساچشت چو نہ انت کہ آئی ءِ مانا ءُ بزانت مدام پدّر بہ بیت، بلکیں ھر ساچشت ءِ تل ءُ توکاں جتائیں مانائی امبارے است ءُ ھمے مانا ءِ شوھازگ ءُ ساچشت ءِریس ءُ پرّیس لبزانکی نگدکار ءِ کار اِنت۔ ابید ءِ نگدکار ءَ ھچ ڈولیں  ساچشت لس وانوک ءَ سرجمیں رنگے ءَ رسانک بوت نہ کنت۔ 

پہ درور اگاں یک گدارے ءَ نبشتہ کار ءَ جتائیں چیدگ کارمرز کتگ ءُ آئی ءَ بنی آدم ءِ ھستانکی جیڑھان ءَ کسّہ ءِ کالب ءَ جاہ داتگ۔ اے تکنیک، کسّہ ءِ ازمی پھنات ءُ ھما چیدگ یا ھما جست کہ آھانی وسیلگ ءَ نبشتہ کار ءَ بنی آدم ءِ زند ءِ انچیں اندیمیں پھناتے ءِ پدّرائی ءِ جھد کتگ کہ لس مردم آ جیڑھاں اے ڈول نہ ماریت ءُ سما نہ کنت۔ اے درستیں چیزانی شوھازگ نگدکار ءِ کار اِنت۔ آ ھمے پھناتاں چار ءُ تپّاس کنت، پدا کسّہ ءِ فارم ءَ ھوار آئیءِ نکاناں پشکانڈیت ءُ اے ھبر ءَ گیشّینیت کہ اے گدار ءِ پلاٹ، اشی ءِ کسّہ، کارست،  گپّ ءُ ٹال، یا ایندگہ ازمی لوٹ پیلو اَنت یا نہ۔ اشی ءَ ابید بنی آدم ءِ زند ءَ گوں ھمگرنچیں کجام بنیادی جست نبشتہ کار ءَ چست کتگ اَنت ءُ آھان ءَ چے رنگ ءَ بیان کتگ۔ اگاں نفسیاتی یا جنسی جیڑہ یے ءِ سر ءَ نبشتہ کار ءَ کارستے ءِ وسیلگ ءَ جستے پاد کتگ، پدا آ ھمیشی ءِ بیان کنگ ءَ سوبین بوتگ یا نہ۔ چیا کہ ساچشتے اگاں انچو پاشک ءُ درا بہ بیت کہ ھود ءَ ھرچی تچکی ءَ رسانک بہ بیت، گڑا نگدکار مپت ءَ وتی وھد ءَ زوال نہ کنت۔پہ درور اگاں چوشیں شیئرے بہ بیت، 

ترا دل ءَ من دیاں گوں تو مھبت کناں

وتی درئیں زندگی ءَ تئی امانت کناں

اے ڈولیں شیئر ءَ نگدکار چے شوھازیت۔ اد ءَ چونیں چھر ءُ شبین کارمرز بوتگ،

کجام رنگ ءَ گوناپ ساچی کنگ بوتگ، چونیں چیدگے است کہ آئی ءِ سر ءَ تران ءُ باوست بہ بیت۔ یک چیزے کہ اینچو پدّر بہ بیت، آئی ءِ پشکانڈگ ءِ زلورت نہ انت۔ البت نگدکار اے شیئر ءِ لبزانکی بالاد ءَ گیشّینت کنت کہ اشی ءَ ما کجام داب ءِ چونیں شیئرے بہ لیک ایں۔ بلئے الّم نہ انت کہ نگدکار ءِ گشتگیں گپّ گڈّی ھبر بہ بیت۔ 

بُندر ءَ نگدکار ءِ کار ھمیش انت کہ آ اگاں یک  ساچشتے  تپّاسیت، آئی ءِ کار نبشتہ کار ءِ سر ءُ سوج کنگ نہ اِنت، نہ کہ آئی ءِکار وانوک ءِ واست ءَ ارزانی پیدا کنگ انت۔ بلکیں ساچشتے ءِ چار ءُ تپّاس ءَ پد اے ھبر ءِ گیشّینگ انت کہ اشی ءَ را چے مان،یا اشی ءِ ازمی بالاد ءُ لبزانکی کدر چے اِنت۔ چریشی ءَ آؤکیں وھد ءَ اے ھبر گیشّان بیت کہ جوانیں ساچشت کجام انت ءُ انچائیں ساچشت کجام انت۔

لبزانکی نگد بندر ءَ لبزانک ءِ دلجمیں ءُ چار ءُ تپّاسی وانشتے۔ اے ساچشت ءِ ازمی ءُ پگری تک ءُ پھنات، زیبائشتی جوانی ءُ چاگردی کدّ ءُ بالاد ءَ گیشّینیت۔ بزاں اگاں یک زبانے ءَ نگد مہ بیت ھود ءَ  لبزانکی ساچشت ءِ نہ ازمی تک ءُ پھنات پدّر بنت، نہ آئی ءِ چاگردی ارزشت زانگ بیت ءُ نہ کہ زیبائشتی ءُ پگری کدّ ءَ کسے زانت ءُ سرپد بوت کنت۔ 

بلئے اد ءَ چاگردی ارزشت ءِ مول ءُ مراد اے نہ انت کہ کسّہ ءَ کجام چاگردی جیڑہ ءِ سر ءَ نویسگ بوتگ۔ پہ درور اگاں کسے مارکسی لیکہ ءِ ھینک ءَ گوں ساچشتے چاریت، آ ھمے جیڑہ ءَ چاریت کہ اے ساچشت ءَ طبقاتی کشّ ءُ چیلّ چے رنگ ءَ جاگہ دیئگ بوتگ۔ بلئے لبزانکی نگد ءِ مکسد تھنا نکان ءَ پگری بنیاد ءَ چار ءُ تپّاس کنگ نہ انت۔ اگاں ساچشت ءِ تھا طبقاتی کشّ ءُ چیلّ بلّے است، بلئے ھمے کشّ ءُ چیلّ ءُ جھلی ءُ برزی ءِ سبب ءَ اگاں ھمے کارست کہ کجام نفسیاتی ءُ ھستانکی جیڑھانی آماچ انت۔ یا آھانی جیڑہ کجام ازمی کتہ کاریاں گوں پیش دارگ بوتگ انت، اے چیز دانکہ ھورتی ءَ چار ءُ تپّاس مہ بنت، تھنا پہ اے گپّ ءَ کہ اد ءَ مارکسی لیکہ ءِ پلّہ مرزی ءَ ساچشتے ساچگ بوتگ، اشی ءَ ما مزنیں لبزانکی ساچشتے گشت نہ کن ایں۔ لبزانکی نگدکار اے درائیں تک ءُ پھناتاں تپّاسیت ءُ نوں اے ھبر ءَ گیشّینگ ءِ جھد کنت کہ اے ساچشت ءِ ازمی ءُ چاگردی بستار چے اِنت۔

دومی چوشیں یک ھاسیں لیکہ یے نیست کہ آئی ءَ ما ھر ساچشت ءِ سر ءَ سلّاڑ بہ کن ایں۔ ھر ساچشت ءِ سر ءَ نگد ءِ وھد ءَ نگدکار ءَ اے چیز ڈالچار کنگی انت کہ آ وت کجام راجکاری یا چاگردی لیکہ ءَ گوں بندوک انت، بلکیں آئی ءَ ھرساچشت ھمائی ءِ تب ءَ چارگی ءُ تپّاسگی انت۔ یکّیں ساچشت ءَ جتائیں نگدکار جتائیں پھنات در جت کن انت ءُ یکّیں نگدکار ھم جتائیں پھنات درجت کنت۔

پہ درور اگاں ما گبریئل گارشیا مارکیز ءِگدار ”وبا کے دنوں میں محبت“ ءِ ھبر ءَ بہ کن ایں، اے گدار تھنا کسّہ یے نہ انت۔ یکّے وَ اے گدار ءَ وھد ءُ باریگ وتی ابرمی داب ءَ نہ اَنت بلکیں اناگت ءَ کسّہ چہ وئیلے ءَ بندات بیت، پدا گوٛست ءَرؤت۔ نیام ءَ پدا استیں زمانگ ءَ کئیت، پدا گوٛست ءَ رؤت ءُ انچو جنزان کنت کہ ھچ جاہ کسّہ وھد ءِ گاماں نہ رؤت گوں۔ اشی ءَ ابید اشی ءَ قبائلی پژدر ءَ تپّاس ات کن ایں کہ ھود ءَ یک ٹولی یے ءَ دومیگانی سر ءَ چون بد کئیت، جنسی جیڑہءُ  نفسیاتی جیڑھاں ھوار طبقاتی کشّ ءُ چیلّ ھم کسّہ ءَ ھوار گیجگ بوتگ انت۔ نوں اگاں نگدکارے یک ھاسیں  لیکہ یے ءِ آدینک ءَ اے کسّہ ءَ بہ تپّاسیت، اے گوں گدار ءَ مزنیں زوراکی یے بیت۔ پمشکا لبزانکی نگدکار ھما پھناتاں شوھازیت ءُ آھاں پدّر کنت کہ لس وانوک وانگ ءِ وھد ءَ اے چیزاں سما نہ کنت۔

بیستمی کرن ءَ ایگلٹن ءَ کہ لبزانکی لکیھان ءَ آھانی بن دپتری پژدر ءَ چار ءُ تپّاس کت،گڑا آئی ءَ ھمے لیکہ دیما آؤرت کہ نگد تھنا لبزانکی چست ءُ ایرے نہ انت۔ بلکیں اے زانت، لیکہ ءُ چاگردی کدر ءُ کیلوھانی نیام ءَ سیادی ءِ درجنگ ءُ تپّاسگ انت۔ ایگلٹن ءِ منّگ ھمیش انت کہ نگد تھنا ساچشتے ءِ ریس ءُ پرّیس نہ اِنت۔ ساچشت ءِ زانشتی کدر ءُ بستار چے انت، آئی ءِ ازمی ارزشت چے انت، کجام لبزانکی ءُ چاگردی لیکہ ءَ گوں بندوک اِنت ءُ ھود ءَ کجام چاگردی جنجال آ تری فردی بہ بنت یا مچّانکی، چے رنگ ءَ بیان کنگ بوتگ انت ءُ ھما ساچشت اشانی بیان کنگ ءَ داں چے ھدّ ءَ سوبین بوتگ۔

  ھمے ڈول ءَ اگاں گوں ھورتی ءَ چارگ بہ بیت گڑا لبزانکی نگد ءِ سئے بنیادی مول ی مراد اَنت۔ اوّلی کار اش انت کہ ساچشتے ءِ مانا شوھازی، بزاں ساچشت ءِ تل ءُ توکاں اندیمیں جتائیں ماناھاں پد جنگ ءُ آھانی پدّرائی۔

دومی ھمے ساچشتءِ ازمی تک ءُ پھناتاں چارگ ءُ تپّاسگ۔ پہ درور اگاں شیئرے ءِ سر ءَ نویسگ بیت گڑا ھما شیئر ءِ تھا مانا شوھازی ءَ ھوار آئی تھا چھر ءُ شبین، گوناپ سازی یا شائر ءِ درشانداب، شیئر ءِ ٹریٹمنٹ، زبان ءِ ساخت ءُ کارمرزی، اے درستیں چیزاں چارگ ءُ تپّاسگ۔

سیمی ھما ساچشت ءِ لبزانکی ءُ چاگردی بستار ءِ گیشّینگ۔ پہ درور اگاں کسے ءَ گدارے نبشتگ، ھما گدار ءِ تپّاسگ کہ باریں اے سرجمیں دروشمے ءَ لبزانکی گدارے گشگ بیت یا نہ۔ یا اے پاپولرفکشنے ءُ بس انچائیں کسّہ یے کہ نہ اشی ءِ تھا چوشیں جستے پاد اتکگ کہ آ بنی آدم ءِ تب ءُ مئیل ءُ آئی ءِ ذاتی یا چاگردی زند ءِ نوکیں کُنڈے در بہ جنت، یا نہ تھنا بس دیستگیں جاورانی بیان کنگ ءِ وسیلگے۔

اے ھر سئے لبزانکی نگد ءِ بنیادی جست انت ھم۔ وھدے نگدکارے ھمے بنیاد ءَ ساچشتے ءَ چار ءُ تپّاس کنت، نوں آ ھما ساچشت ءِ مجگ ءَ سر بوت کنت۔ اگاں نہ نگدکار ءِ کار اے نہ انت کہ ذاتی دوستی ءَ کسے ءِ بے سریں توسیپ ءُ ستا ءَ بہ کنت ، یا کسے ءِ سر ءَ آئی ءَ بد کئیت، آئی ءَ ایر بہ جنت۔ نگدکار ءِ بنگپّ ساچشت انت۔ ساچشت ھر ڈول کہ بیت، آئی ءِ ازمی بالاد ءِ گیشّینگ ابید ءِ نگد ءَ نہ بوتگیں کارے، پمشکا لبزانکی نگد ءِ ارزشت مدامی بوتگ ءُ انگت است انت۔

لبزانکی نگد ءِ دگہ بنیادی مکسدے نبشتہ کار ءُ وانوک ءِ نیام ءِ سیادی ءِ سرپد بوھگ انت۔ اے رِد ءَ گڈامر ءِ گشگ انت کہ لبزانکی ساچشت ءِ مانا درجنگی ھما وھدی بوت کنت کہ وانوک ءِ بن دپتری زانشت ءُ سیاھگ ءِ بن دپتری ارزشت ءِ نیام ءَ سیالی یے ودی بہ بیت۔ چیاکہ ھچ وانوک  ساچشتے ءِ وانگ ءِ وھد ءَ وت ءَ چہ وتی بن دپتری ءُ دودمانی کتہ کاریاں وت ءَ یکّ کرّ کت نہ کنت۔  پمشکا یکّیں ساچشت جتائیں دور ءُ باریگاں جتائیں رنگے ءَ چارگ ءُ تپّاسگ بیت۔ اے چیز لبزانکی ساچشت ءِ مانا شاھگانی ءَ شون دنت ءُ ھمے باز مانائی ءِ درجنگ ءُ گیشّینگ لبزانکی نگد ءِ ڈبّہ اِنت۔

بزاں لبزانکی نگد ءِ یک بنیادی مکسدے ھمیش انت کہ آ ھر ڈولیں نبشتے ءَ ھمائی ءِ دور ءِ ھساب ءَ چار ءُ تپّاس بہ کنت۔ دور ءِ پجّیگ ءَ ساچشت وتی مانا ءَ بدل کنان کنت، بلئے اد ءَ یک چیزے کہ آ مدام گوں ساچشت ءَ ھمگرنچ انت، آ وانوک انت۔ اگاں یکّیں ساچشت، پہ درور گیدی کسّہ یے سد سال پیسر وانوکے  ءَ  ونتگ، آ تھنا بس اشی ءَ کسّہ یے سرپد بوتگ ءُ پہ وتی وشنودی ءَ ونتگ  ئِے۔ ھمے کسّہ ءَ اگاں بیست ءُ یکّمی کرن ءَ کسے وانیت، آ کسّہ ءِ آسر ءَ ھوار آئی ءِ ازمی پھناتاں ھم چاریت۔ کسّہ چون بیان کنگ بوتگ، کسّہ ءِ پلاٹ چون انت، گپّ ءُ ٹال، کارست ساچی ءُ چاگرد ءَ ھوار دگہ چونیں جیڑہ ءُ جست کسّہ ءَ جاگہ دیئگ بوتگ انت۔ 

بُندر ءَ کسّہ ءِ وانگ ءِ کار ءَ وانوک کنگ ءَ انت۔ ھر وانوک  نگدکارے نہ اِنت، بلئے اے نگدکار ءِ کار اِنت کہ آئی ءَ وانوک درارگی انت ءُ پہ آئی ءَ ھمے راہ ءُ در گیشّینگی انت کہ ساچشتے ءِ وانگ ءُ سرپد بوھگ ءَ  آئی ءَ ھمے رھبندانی رندگیری کنگی انت۔  اے ڈولیں نگد ءَ پد وانوک تھنا کسّہ ءَ نہ وانیت ءُ اے نہ جیڑیت کہ کسّہ چنچو وشّ ات، بلکیں آ ایندگہ پھناتاں سرپد بوھگ ءِ جھد کنت کہ کسّہ ءِ زبان چون انت، یا اے کسّہ ءِ سان چے بوت کن انت ءُ اشی ءِ نویسگ ءِ نیمون چے انت۔ وھدے لبزانکے ءَ جوانیں نگدی ربیتے بیت ، گڑا ھود ءَ جوانیں  وانوک ھم ودی بیت۔ پہ آئی ءَ ساچشت تھنا سیاھگے نہ بیت، بلکیں سرجمیں دنیایے کہ ھود ءَ ھرچی ءِ بابت ءَ آئی ءِ ذھن ءَ جستے سر کشّیت۔

لبزانکی نگد ءِ دگہ  جوانی یے اش انت کہ اے پگری تران ءُ باوست ءِ راہ ءُ دراں بوجیت۔ نگدی وانشت ءَ چہ مردم ءَ اے سکین رسیت کہ آ ھچ ڈولیں ھیال ءُ لیکہ، کتہ کاری یا نام کپتگیں وئیل ءُ کسّھانی سر ءَ کورکائی باور نہ کنت، بلکیں ھرچی ءَ چار ءُتپّاس ءَ پد منّیت یا رَد کنت۔  اگاں وانوکے ءِ جھت ءَ منی دوستیں نبشتہ کارے ءِ بے سر ءُپادیں کتابے چاپ بہ بیت ءُ من آئیءِ ستا پمشکا بہ کناں کہ آئی ءِ ساچشت مدام جوان بوتگ انت، گڑا بزاں من چہ نگدی سنچ ءَ زبھر آں۔ لبزانکی نگد ءِ جوانی ھمیش انت کہ آ وانوک ءَ جست کنگ ءِ سکین ءَ دنت۔ 

وھد ءُ باریگ ءِ ھساب ءَ لبزانکی نگد ءَ وانوک جتائیں کتہ کاری ءُ ساچشت ءِ پیچ ءُ  تاباں چہ آشنا کنائینتگ۔ بلئے بیا کہ نوکیں دور ءَ دگہ جیڑہ یے پاد اَتکگ۔

اے۔آئی ءِ دور ءُ پدا ڈیجیٹل پلیٹ فارمانی بازی ءَ ھرکس ءَ اے دزرس است کہ آ وتی گپّ ءَ مھلونک ءَ سر کت بہ کنت۔ نوں پہ درور اگاں گدارے چاپ بیت گڑا مردم یکبرے ھمے ودار ءَ انت کہ مھلونک اشی ءِ بابت ءَ چے گشیت۔ چاگردی رسانکدر چوکہ ھرکسی دزرس ءَ انت۔ مردم  گدار ءِ بابت ءَ کہ وانوکانی ھیال ءُ لیکھاں وان انت، (تُری بلّے اے پہ ذاتی سنگتی ءِ بنیاد ءَ ستا کنگءَ انت یا نا دوستی ءِ سبب ءَ ایرجنگ ءَ انت)، نوں اے پیسلہ کن انت کہ اے گدار وانگی انت یا نہ۔ یا نامی ئیں کتابے ءِ بابت ءَ چیٹ۔جی۔پی۔ٹی ءَ چہ ھبر گر اَنت کہ اے چونیں کتابے؟ آ چو کہ مشینے، ھمے مرمانی نبشتگیں نکان کہ چاگردی رسانکدر ءَ است انت، اشانی گوٛنڈگری ءِ دروشم ءَ چہ وت ءَ چمشانکے نویسیت ءُ ھما کتاب ءِ بابت ءَ گشیت۔

اے دور ءَ لبزانکی نگدکار گڑا کجا بہ رؤت؟ منی ھیال ءَ اے دور ءَ لبزانکی نگد ءِ ارزشت چہ پیسریگ ءَ ھم گیشتر اِنت کہ ھمے بازیں نکانانی نیام ءَ آئی ءَ وتی راہ شوھازگی انت ءُ ساچشت ءِ مجگ ءَ داں سر بوھگی انت۔

اے دور ءَ کہ یک گوٛرے اے۔آئی وت لبزانکی ساچشت نویسیت ءُ آھانی سر ءَ چمشانک ءُ نگد ھم وت کنت، گڑا اے دور ءِ نگدکار ءَ ھژّار بوھگی انت ءُ آئی ءَ ھم گوں نوکیں دور ءَ ھمگام بوھگی انت۔ آئی ءَ وانوک درارگی انت، ھما جست ودی کنگی انت کہ چہ آھاں ساچشتے ءِ لبزانکی کدّ ءُ بالاد ءُ ازمی بستار گیشّیت۔ اگاں نگدکار وت ھمے رؤشءَ گون بہ کپیت، گڑا ھچ چیز پہ جوانی دیما نہ رؤت۔

گڈّی ھبر اش انت کہ ھما سنگت ءِ ھبراں چہ کسّہ کہ بندات بوت، نوں نگد اے پھناتانی تپّاسگ ءَ پد اے ھبر گیشّ اِت کہ ھچ ڈولیں ساچشتے نیست کہ آ ھرکس ءَ دوست بیت۔ البت یک چیزے است کہ وھدے لبزانکی نگد ءِ ربیت مھکم بیت گڑا وانوک وانگ ءَ ھوارکسّہ یا شیئر ءِ شیرکنی ءَ گوں تھنا جذباتی یا ملور نہ بیت، بلکیں آئی ءِ تک ءُ پھنات ءُ ازمی جیڑھانی سر ءَ ھم تران ءُ باوست کت کنت۔ پمشکا لبزانکی نگد ءِ ارزشت داں کرناں برجاہ انت۔

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

شوھاز