ساھگ گردان ءِ ￵ کش ءِ ￵ مار

 

حنیف شریف

نزانں چونی  ءَ ￴ بلئے منی  ءُ ￶ حنیف  ءِ ￵ نیام  ءَ ￴ دو چیز  ءِ ￵ درگت  ءَ ￴ ہمگونگی گندگ کئیت۔ حنیف  ءَ ￴ زردیں رنگ دوست بیت  ءُ ￶ من  ءَ ￴ ہم دوست بیت، دومی آئی  ءَ ￴ کسّہ نویسگ دوست بیت   ءُ ￶ من  ءَ ￴ کسّہ وانگ۔

حنیف شریف  ءِ ￵ اے گدارک” ساھگ گردان  ءِ ￵ کش  ءِ ￵ مار“ کسانیں کسّہ یے۔ واناک اِنت، چیدگ کارمرز کتگ ئِے￸  ءُ ￶ آسرے پہ وانوک  ءَ ￴ یلہ داتگ۔ پرشتہ بس واب گندیت، درستیں واب زردین اَنت، ہرچی زرد اِنت۔ ماڑی، پلّ، کبل، ندارگ، ریل  ءِ ￵ ڈبّہ، ہرچی زرد انت۔ ہمے بازیں زردی  ءَ ￴ کسّہ بے تام کتگ۔

دومی حنیف ورنائیں وانوکاں گوں وت دلگوش کنگ  ءَ ￴ الّم جاہے نہ جاہے ہر کسّہ  ءَ ￴ مرچ  ءُ ￶ مسالہ مان کنت۔ اے کسّہ  ءَ ￴ اوں جنکّے برہنگ  ءَ ￴ جان شودگ پرمائیت۔

حنیف شریف  ءِ ￵ نوکیں گدارک ”ساھگ گردان  ءِ ￵ کش  ءِ ￵ مار“

کسّہ آرگ  ءِ ￵ رپک  ءَ ￴ حنیف بلد اِنت  ءُ ￶ ھبر  ءِ ￵ جوڑینگ زانت۔ ریل  ءِ ￵ پوئی  ءِ ￵ دروازگ  ءِ ￵ سر  ءَ ￴ اوں سرجمیں درے نبشتہ کت کنت۔ دومی کتابانی ڈول  ءَ ￴ اشی  ءِ ￵ زبان اوں پاک  ءُ ￶ پلگار اِنت۔ بس کسّہ  ءِ ￵ بنگپّ  ءَ ￴ من  ءَ ￴ مان گیشّینت، پرشتہ  ءُ ￶ جاتو  ءَ ￴ در گیجاں کوہ  ءِ ￵ ٹلّ  ءَ ￴ کلات  ءِ ￵ واجہ گار بیت، آئی  ءَ ￴ درگیجاں ساھگ گردان  ءِ ￵ کش  ءِ ￵ مار گار بیت۔۔۔۔۔۔۔ بلئے حنیف روایت نہ منّیت  ءُ ￶ آئی  ءِ ￵ ہر کار ہمائی  ءِ ￵ جند  ءِ ￵ رنگ  ءَ ￴ انت، انچو کسّہ ہم۔