بلوچی ءَ گیشتریں گدار کہ نبشتہ بوتگ انت، تکنیک ءُ بنگپّ ءِ رِد ءَ آہانی تہا ھمگونگی باز گندگ کئیت۔ اگاں منیر احمد بادینی ءِ گداراں چہ بلوچی ءَ بہ کشّ ایں بلوچی ءِ گدار ہمنچو کمّ اَنت کہ آہانی سر ءَ پہ جوانی تران ءُ باوست بوت نہ کنت۔ یکّے وَ بلوچ گدار نویسانی جند باز کمّ اَنت پدا ہمیشاں اوں کسے ءَ یکّ گدارے نبشتگ، کسے ءَ دو ءُ باز کمّیں نبشتہ کار تاں پنچ ءُ دہ گدار ءَ سر بوتگ۔ گدارانی کمّی ءِ سوَب ءَ تکنیک ءِ نوکیں تجربت ہم باز کمّ ودی بیت۔
منیر احمد بادینی ہما یکّیں مردم اِنت کہ آئی ءَ پہ ستک ءُ دل وت ءَ را گدار نویسے منّارینتگ۔ مئے گیشتریں نبشتہ کارانی جیڑہ ہمیش انت کہ آ ہر جاگہ دز مانجنی کن انت۔ یکّیں مردم شاعری کنت، کسّہ نویس ایت، رجانک کنت ءُ پدا بچار نگد ہم کنت۔ اگاں پہ دلجمی ہر نبشتہ کارے وت ءَ را در بہ جنت ءُ گوں وتی کار ءَ مشکول بہ بیت اشی ءِ فائدگ اے بیت کہ آ وتی پِڑ ءَ وتی سنچ ءَ پہ جوانی کار گپت کنت۔ بازیں دزمانجنی مردم ءَ ہچ کاری نہ کنت۔
بادینی ءِ جوانی اش انت کہ آ بس کسّہ نبشتہ کنت۔ ہمے زوتّاں کہ بلوچی ءِ بنداتی دور ءِ گدارانی وانگ من پدا بندات کتگ ات گڑا بادینی ءِ اوّلی چاپ بوتگیں گدار ”ریکانی تل ءَ ھلکے“ شوہاز کت ءُ ونت۔ اے گدار 1993 ءَ چاپ بوتگ ءُ گدارءِ کسّہ بلوچ ءِ کوچّگی زند اِنت۔ اسل ءَ کوچّکی چاگرد دنیا ءِ ہر دورءِ کسّہ کارانی بنگپّ بوتگ چیاکہ کوچّگاں دودمان وتی اسلیں دروشم ءَ گندگ بیت۔ بادینی ءَ اوں چہ شہری زند ءُ بنی آدم ءِ تہ ءُ توکی پرشت ءُ پروشاں پیسر یکبرے بلوچ ءِ کوچّگی زندمان وتی کسّہانی بنگپّ کتگ۔
کسّہ یک کسانیں ھلکے ءِ چاگرد ءَ ترّیت کہ ہود ءَ چاگردی جہل ءُ برزی، گژن، واری، بزّگی، بلوچ ءِ مچّانکی تب، زالبولانی جیڑہ، قبائلی چاگرد ءُ دود ءُ ربیدگ درس ہمے کسّہ ءَ گندگ بنت۔ گندگ ءَ وَ اے کسانیں کسّہے بلئے بلوچ ءِ کوچّگی زند ءِ یکّ حاصیں دورے ءِ عکّاسی ءَ گوں جوانیں رنگے ءَ سوبین بوتگ۔
چوکہ آ دور ءَ بلوچ ءِ مالی جنجال کہ آ ھشکاوگیں ڈگارانی وسیلگ ءَ زندگ انت ءُ ہورانی چمدار انت۔ کسانیں جیڑہانی سر ءَ جنگ ءُ جدل کن انت ءُ پدا پہ فیصلہ ءَ جنکّاں دژمناں گوں سانگ دیئنت، وھدیکہ جنکّاں نہ گوں جنگ ءَ کار اِنت ءُ نہ کہ آ میڑ ءَ گون انت۔ پہ ننگ پہازی ءَ کشت ءُ کوش ءَ چکّ ءُ پد نہ بنت یا لوڑیانی ٹکّ ءَ لس مردم چہ وت ءَ کمتر زان انت۔ لوڑی چہ دُرساں گیش ٹکنیکل انت بلئے مردم آہاں ذات ءُ زُریات ءَ چہ وت ءَ کمتر زان انت۔ گشگ ءِ مول ءُ مراد اش انت کہ بادینی ءَ چہ تبزانتی ءُ بنی آدم ءِ جبلّتاں پیش جہد کتگ کہ بلوچ ءِ روایتی چاگرد ءِ عکّاسی ءَ بہ کنت۔ رند تر ءَ آئی ءَ جتائیں تکنیک ءُ جتائیں بنگپّانی سر ءَ نبشتہ کنگ بندات کتگ۔
بادینی ءِ ”ریکانی تل ءَ ھلکے “ ءَ بگر داں اسلم دوستین ءِ ”سوتکال“ ءَ من ہمے سرپد باں کہ بلوچی ءِ یکّ ءُ دو گدار نویس چو کہ اے۔آر داد ، حنیف شریف ءُ نثار احمد ءَ بہ کشّ ایں بلوچی ءِ گدار انگت ہما جاہ ءَ اوشتاتگ۔ بلوچ چاگرد ءَ بنگپّ ءُ نکان ہمنکا باز اِنت کہ ہر کسّہ نویسے وتی سفر ءَ چہ گوستگیں دور ءِ بلوچ چاگرد ءَ بندات بہ کنت ءُ داں زندگ انت نبشتہ بہ کنت آ انگت مرچیگیں دور ءَ سر بوت نہ کنت۔ بلوچ راجے ءِ جہت ءَ ہمنچو پیچ ءُ تاباں چہ گوزان بوتگ کہ اِد ءَ انچائیں کسّہاں ہوار تبزانتی ءُ چاگردی جیڑہانی سر ءَ ہمنچو نبشتہ بوت کنت کہ ہر یکّ بنگپّے ءِ سر ءَ نویسگ ءِ گنجائش است۔ بلوچ چاگرد چہ کسّہ ءَ انچو چکار اِنت کہ ”سوتکال“ یا ”ریکانی تل ءَ ھلکے“ ءِ باریگ ءَ چہ اگاں نبشتہ وتی کسّہانی نکان ءُ بنگپّاں مچّ بہ کنت آئی ءَ ہمے یکّیں دور پہ نویسگ ءَ بس انت۔
بلئے...
بلوچی ءِ کسّہ نویس اگاں سرجمیں عمر بہ نند اَنت ءُ ہمے یکّیں دور ءِ کسّہاں بیار اَنت گڑا کسّہی لبزانک پد مانیت۔ چو کہ ما دور مہ رو ایں اردو ءَ بچار ایں۔ اِد ءَ کرونا ءِ ھوپ گوٛست ءُ شت، ہمیشی ءِ سر ءَ دنیا ءِ کسّہ نویسگ بوت۔ زبان ءِ توانگری ءَ پہ الّمی انت کہ ہر دور ءِ کسّہ وتی وھد ءِ جہگیری ءَ بہ کن انت۔ اگاں بلوچی گدار عمری زندی چہ گوٛست ءَ در مئیت تہ وانوک ہر روچ ہمے یکّیں بنگپّ ءِ وانگ ءَ شزار بیت۔ 1993 ءُ انّوگیں دور ءِ چاپ بوتگیں گدارانی بنگپّ اگاں یکّیں بہ بنت اے عیبے وَ نہ اِنت بلئے پہ زبان ءِ دیمروی ءَ نوکیں تجربہ ءِ گنجائش کم مانیت ءُ نوکیں نبشتہ کار چہ وتی راہ ءَ گار بنت ءُ آ ہمے سرپد بنت کہ اگاں بلوچی ءَ کسّہ نبشتہ کنگی انت گڑا الّم کوہنیں دور ءِ عکاسی کنگی انت۔ ہمے مئیل مٹّینگی انت۔
پہ بلوچ کسّہ کاراں الّمی انت کہ آ نوں چہ گوٛست ءَ در بیا اَنت ءُ وت ءَ را گوں نوکیں دور ءِ بنگپّ ءُ تکنیکاں ھمگرنچ بہ کن انت۔ چو کہ من برز ءَ ہمے لہتیں نبشتہ کارانی نام گپت انت، اے پہ جوانی کار کت کن انت اگاں وت ءَ را چہ ایندگہ جیڑہاں بہ گیشّین انت ءُ تہنا کسّہ نبشتہ بہ کن انت۔
No comments:
Post a Comment