”لیڈی چیٹرلی ءِ عاشق“ نفسیاتی ءُ چاگردی جیڑہانی سر ءَ بے مٹّیں گدارے

 

نامداریں گدار نویس اورحان پامک نبشتہ کنت کہ گدار یک جتائیں دنیایے۔ گدار وانوک ءَ یک انچیں دنیا یے ءَ بارت کہ ہود ءَ واب راستی ءِ ڈول ءَ انت ءُ راستی واب ءِ ھمگونگ اِنت۔

بزاں گدار یا گدارانی کارست نہ سرجمی ءَ دروگیں ءُ وتساچین انت ءُ نہ کہ سرجم ءَ راست انت بلکیں گداراں دروگ راست ءِ پوشاکاں پوشیت ءُ راستی ءَ دروگ ءِ جامگ گوٛر ءَ اِنت۔

ہمے ڈولیں یک کسّہے ڈی۔ایچ لارنس ءِ ”لیڈی چیٹر لی ءِ عاشق“ انت کہ اشی ءِ وانگ ءَ ترا ہچ گُمان نہ بیت کہ تو وتساچیں کسّہے وانگ ءَ ئے یا کمّے چہ راستی ءَ سر سستگ ئے۔ سرجمیں گدار چو سرگوٛستے ءَ اِنت۔ آ دگہ ھبرے کہ وانوک ءِ ورنائی ءِ باہندانی آس ءَ چو نوال السعدوی ءِ گدار ”چارّاہ ءَ اوشتاتگیں جنین” ءُ چو پاؤلو کوہیلو ءِ ”یازدہ منٹ“ ءَ جمبور کنت، بلئے یک چاگردے ءَ کہ راستی یے است ءُ کارستے کہ وجود داریت کسّہ کار ءِ کار آئی ءِ بیان کنگ اِنت۔ آئی ءَ گوں اے چیز ءَ کار نیست کہ مہلونک ءَ دوست بیت یا نہ بیت یا چاگردی دود ءُ رھبند ءُ  نیکراہ اے چیز ءِ اجازت ءَ دیئنت یا نہ دیئنت۔

اے گدار ءِ بنجاہی کارست بانک چیٹرلی اِنت کہ آ مزن نامیں  ھزگاریں مردے ءِ لوگ ءَ اِنت۔ بلئے مرد فوج ءَ بیت ءُ ویلے ءِ سوَب ءَ آئی ءِ سرین ءَ جہل ءِ اندام کار نہ کن انت۔ مرد نامرد  بیت ءُ جن ءِ جنسی لوٹاں پیلو کت نہ کنت۔ مرد سجّہیں روچ کرسی ءِ سر ءَ نشتگ ءُ نبشتہ کنت یا وتی کارانی شوربندیاں کنت۔ جن کہ چہ کسانی ءَ آجوئیں چاگردے ءَ رستگ ءُ مزن بوتگ نوں بالاد ءِ آس آئی ءَ چو ھشک ءُ سیاہ ءَ نندگ نئیلیت۔ آ بندات ءَ وتی مرد ءِ سنگتے یار کنت ءُ گوں ہمائی ءَ وپت ءُ واب کنت ءُ وتی بالاد ءِ آس ءَ توسیت۔ بلئے اے مرد ءَ چہ آ ھُرسند نہ بیت ءُ اے سنگت اوں لہتیں وھد ءَ پد پہ وت ءَ رؤت۔ نوں آ دگہ ہچ چوشیں مردمے نہ گندیت کہ آئی ءِ ھینّاریں بالاد ءَ سیراپ کت بہ کنت۔ ہمے ھاتر ءَ آ جند ءِ مرد ءِ داشتگیں کاردارے یار کنت ءُ چہ ہمائی ءَ لاپے پُر بیت۔

منی مول ءُ مراد کسّہ ءِ پرّیچگ نہ اِنت بلئے ہما چاگردی ءُ نفسیاتی جیڑہ کہ اے کسّہ ءِ بنگپّ انت، ہمیشانی سوَب ءَ اے کسّہ اینچو نام کپتگ۔ اوّلی جیڑہ بنی آدم ءِ فطری جبلّتانی انت کہ مردمے ہر ڈول گر ءُ بند بہ بیت آ وتی واھگاں ایرپروش کت نہ کنت۔ چو کہ چیٹرلی ھزگاریں ءُ شرپ داریں کہولے ءَ گوں سیادی کنت ءُ ھزگاریں مردے ءِ لوگ ءَ اِنت۔ بلئے اے چاگردی وت گڑیں شوک ءُ شان ءُ مزن مرّی ءِ درائیں دیوال آئی ءِ فطری جبلّت ءِ دیما داشت نہ کن اَنت ءُ آ گوں یک کاردارے ءَ وتی بالاد ءِ آس ءَ توسیت۔

دومی ھبر کہ اے گدار ءِ نبشتہ کنگ ءِ نیمون اِنت آ طبقاتی کشّ ءُ چیلّ اِنت۔ چو کہ گپّ گپّ ءِ تہا چیٹرلی ءِ مرد کیلیفورڈ گشیت کہ مزدور مردم نہ اَنت اے جناور اَنت۔ اشان ءَ لٹّ دیئگ ءُ کار گرگ بہ بیت ءُ اشانی کار چہ زمانگاں ہمے بار ءِ بڈّ ءَ کنگ اِنت۔ اگاں اے کار مہ کن انت گڑا چے ور اَنت۔ آئی ءِ جن گشیت کہ مزدور اوں انسان اَنت۔

بزاں چیر ءُ اندری نبشتہ کار ءِ اے گدار ءِ نویسگ ءِ مول ءُ مراد سوشلزم ءِ پلّہ مرزی کنگ اِنت۔

سیمی جیڑہ کہ آ نفسیاتی جیڑہ یے آ مرد ئیگ اِنت۔ مرد کہ چہ مردی ءَ ھلاس بیت پہ آئی ءَ دنیا ءِ درائیں وشّی ءُ لذّتانی تام بے کار بیت۔ آ سجّہیں روچ وت ءَ را مشکول کنت دانکہ پہ زندگ بوہگ ءَ نیمونے بہ شوہازیت۔ برے اشکر ءِ ہونڈانی نوکیں شور بندیاں جوڑ کنت، برے نبشتہ کنت ءُ برے گوں وتی کاردار ءَ پتّائی لیب کنت۔ آئی ءِ مدام جہد ہمے بیت کہ وتی ہمے نزوری ءَ وڑے نہ وڑے ءَ چیر بہ دنت۔ اے بنی آدم ءِ ابرم اِنت کہ آ اگاں چہ ایندگہ مردماں وت ءَ را یک دیمے کمتر سرپد بیت گڑا دگہ رنگے ءَ وتی نام ءَ زندگ دارگ لوٹیت۔ کلیفورڈ ءِ واھگ اوں ہمیش اِنت کہ آ چہ مرگ ءَ پد زندگ بہ بیت ءُ آئی ءَ پشپدے بہ بیت۔ ہمے ھاتر ءَ آ وشّ گپّی ءَ یک روچے وتی جن ءَ گشیت کہ من ءَ جیڑہ نیست اگاں تو چہ دگہ مردے ءَ چکّے بیارئے ءُ من ءَ پشپدے بہ دئے۔

اے ھبر ءَ اگاں انچائیں مردمے بہ کنت وَ مردم ءِ دپ گوش ءِ بُن ءَ رؤت، بلئے یک مردے کہ آئی ءَ را دگہ ہچ اُمیت نیست پدا اوں پہ وت ءَ پشپدے لوٹیت دانکہ آئی ءَ پد آئی ءِ نام بہ مانیت۔ اے بنی آدم ءِ مچّانکی جیڑہ انت کہ ہر مردم ءِ واھگ ہمیش انت کہ آئی ءَ پد آئی ءَ پشپدے بہ بیت، بلّے تُری آ چہ مردمی ءِ کٹّ ءَ شتگ ءُ وت ہمے کار ءَ کت نہ کنت۔

سرجمی ءَ اے گدار ہمے بنگپّانی چاگرد ءَ چکرّیت۔ بلئے لارنس ءَ اوں کمال کتگ گوں مارشتانی بیان کنگ ءُ ندارگ کشّی ءَ۔ گیشتر مئے گوٛر ءَ جنسی جیڑہانی سر ءَ کسّہ نویسگ بنت ہود ءَ ابید چہ باہندانی آس دیئگ ءَ ایندگہ پہنات اینچو دلگوش گوٛر کنگ نہ بنت۔ بلئے لارنس ءَ ہرچیز ءَ را ہمنچو گوں نازرکی ءُ زیباہی ءَ بیان کتگ کہ کسّہ ءِ ہمے کمّیں کارستانی بار بار دوچار کپگ ءَ ابید اوں تو چہ کسّہ ءَ نہ سِدئے۔ آ اگاں چیٹرلی ءَ برھنگ ءَ ھور ءِ سر ءَ جان شودگ پرمائیت ، اِد ءَ اوں کسّہ ءَ چہ شمشکار نہ انت، آئی ءِ مارشت، آئی ءِ واھگ ءُ اے دمان ءَ آ چے جیڑیت، کسّہ کار ءَ اے درسیں چیزانی انان گوٛر اِنت۔

گڈّسر ءَ بس ہمنچو گشاں کہ اگاں کسے ءَ را کسّہ پہ وتی باہندانی پُتو دیئگ ءَ وانگی اِنت گڑا اے کسّہ آئی ءَ ہچ دات کت نہ کنت، ابید چہ جان ءِ پُٹانی پاد کنگ ءَ۔