سید ہاشمی ءِ کتاب ”چکّاسنگ“ ءِ سر ءَ جیوز گوادر ءِ نگدی دیوان

 

شوھاز

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

مئے جیڑہ ھمیش انت کہ ما کتابے وان ایں، آئی ءَ آسر کن ایں ءُ دور دئیں، بلئے سید ءِ وانگ ءَ چہ من ھمے سما کتگ کہ آئی ءَ لبزانک ءِ ھر نبشتہ ءِ وانگ ءِ جھد کتگ ءُ وانگ ءَ پد آئی ءِ تپّاسگ ءِ جھد ھم کتگ۔  بد بھتی اش انت کہ ”چکّاسنگ“ وَ انگت من نہ ونتگ، بلئے سید نِمدی ءِ وانگ ءَ چہ ھمے سما بوتگ کہ سید ءِ دور ءَ بلوچی ءَ چے نبشتہ بوتگ ءُ کئے چون نبشتہ کنگ ءَ بوتگ، اے مرد چہ درستاں آشنا بوتگ۔ دومی ھبر اش انت کہ نہ تھنا آئی ءَ مردم ونتگ انت بلکیں تاک ءُ کتابانی سر ءَ ھبر ھم کتگ  ئِے۔ یا مردمان ءَ نِمدی نبشتگ ءُ وتی وڑ ءُ پیم ءَ سر ءُ سوج ھم کتگ انت  ئِے۔

مروچی کہ داد ”چکّاسنگ“ ءِ سر ءَ ھبر ءَ اَت، من ءَ پدا سید نِمدی ءِ ھما ھبر یات اتک انت کہ آئی ءَ پہ مردمانی سر ءُ سوج ءَ نبشتگ اتنت۔

بگندئے اے کتاب سرجم ءَ نگدی کتابے لیکگ مہ بیت ، بلئے چریشی ءَ سید ءِ ھورت چاری ءُ زانت ءُ سما کیاس کنگ بیت۔ چو کہ آ وھدی بلوچی ءَ نگد وت یک گیشّ اتگیں زانتے نہ بوتگ، آ دور ءَ کریم دشتی ءُ نعمت اللہ گچکی ءَ ھوار دگہ لھتیں نام انت کہ کسے دو نبشتانک نبشتگ ءُ کسے ءَ دہ بلئے چوشیں مردمے نہ بوتگ کہ سرجمی ءَ نگدی رھبنداں بہ گیشّین ایت ءُ اے تک ءَ بلوچی ءَ دلجمیں کارے بہ کنت۔

ھیر سید ءَ وتی وس ءُ واک ءَ اے پِڑ ءَ اوں بورتاچی کتگ ءُ مروچیگیں دیوان ءَ چہ ھمے چیز گیشّ اِت کہ سید ءِ نگدی سنچ چون ءُ چے پیم بوتگ۔