فارسی آزمانک ءُ عظیم بلوچ ءِ رجانک

 

شوھاز

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

برے برے چو بیت کہ داں دراجیں مدّتے ءَ من شھراں کہ ننداں گڑا وت ھم انچو سما کناں کہ منی زبان ھور ءُ تور بوھگ ءَ انت۔ انگریزی ءُ اردو ءِ ھمنچو لبز زبان ءَ رچیت کہ مردم ءَ ھبر ءِ وھد ءَ ھچ سما نہ بیت کہ اے دری زبانانی لبز اَنت۔ پدا رجانک ءِ وھد ءَ ھمے لبزانی ھوار کپگ ءُ وتی زبان ءِ لبزانی گار بوھگ ءِ گیشتر سما بیت۔ برے برے کسانیں گالردانی رجانک اوں من ءَ تکانسر کنت۔ من پدا جیڑاں کہ لوگ ءَ اگاں ھمے ھبر منی مات یا بلّک ءَ کتیں گڑا چون کتگ ات  ئِے، پدا ھمے ھساب ءَ جنزان باں ءُ وتی کار ءَ ٹہیناں۔

پدا چوش بیت کہ من واتر وتی ھلک ءَ کہ رواں، سیاد ءُ وارث ءُ کماش ءُ پیریناں گوں کہ ننداں پدا سما کناں گشئے منی زبان سوھان بوھان اِنت۔ پدا ھما گاریں لبز ءُ گالریچ زندگ بوھان بنت ءُ ھمیشانی کارمرزی اشاں نوک کنت۔ 

ھمے ڈول ءَ یک رندے سنگتے ھبر ءَ اَت کہ ھر وھدے من روکپتی بلوچستان ءَ کہ رواں، ھود ءِ ذگریں بلوچی ءَ اشکناں من ءَ سما بیت کہ اسل ءَ بلوچی ءِ لبزانکی زبان وَ ھمیش اِنت۔ ما وَ ھمنچو انگریزی ءُ اردو ءِ لبز چتگ ءُ چادر ءَ بستگ کہ مہ لوٹ ایں ھم مئے زبان ءَ چہ وت سر ءَ در کاینت۔ ھود ءِ جوانی اش انت کہ ھر مردم ءِ ءُ پدا ھاس کوچّگی دمگانی زبان انچو ساپ ءُ سلّہ اِنت کہ دل گشیت بہ نند ءُ اشانی ھبراں گوش دار۔

وھدے من روکپتی بلوچستان ءِ نبشتہ کارانی لھتیں کتاب ءُ رجینتگیں نبشتانک ونت انت، نوں من باور کت کہ سنگت راست گشیت۔ نعمیم پیرجان، امیری ءُ پدا ھمے زوتّاں عظیم بلوچ ءِ کتاب ”فارسی آزمانک“ کہ بلوچی اکیڈمی ءَ چاپ کتگ انت، اشانی وانگ ءَ پد من ھمے آسر ءَ رستاں کہ مئے اردو ءُ انگریزی زدگیں زبان ءَ چہ روکپت ءِ بلوچانی زبان ھزار سری سلّہ تر ءُ شیرکن تر اِنت۔

عظیم بلوچ ءِ اے کتاب ءَ ھواریں درائیں آزمانک آئی ءَ تچک ءَ چہ فارسی ءَ بلوچی ءَ رجانک کتگ انت۔ چریشی ءَ بلوچی ءَ دو وڑ ءَ نپ رستگ۔ یکّے وَ فارسی ءِ وڑیں ھزگاریں زبانے ءِ ساچشت تچک بلوچی ءَ رجینگ بوتگ انت ءُ دومی مارا جوانیں رجانکے پہ وانگ ءَ رستگ۔ اسل ءَ اے پہ زبانے ءَ وش بھتی انت کہ آئینءِ ھبر کنوک تچک ءَ دومی زبان ءِ ساچشتاں وتی زبان ءَ ترّینت بہ کن انت۔ چیا کہ رجانک مدام اسل ساچشت ءِ شیرگ ءُ مجگاں کشّیت۔ پدا یک ساچشتے کہ زبان در زبان رجانک بوھان بیت آئی ءِ اسل دروشم ءِ جند پشت نہ کپیت۔ چو کہ کتابے چہ روسی زبان ءَ یکبرے انگریزی ءَ رجانک بیت، پدا چہ انگریزی ءَ اردو ءَ بیت ءُ ھمے اردو سیاھگ پدا بلوچی ءَ کہ رجینگ بیت، منی ھیال ءَ اے اگاں واتر پدا ھما نبشتہ کار ءِ جند ءَ پیش دارگ بہ بیت آ وتی ساچشت ءَ وت اوں پجّا نیاریت۔ 

ھمے ڈول ءَ فارسی انچیں زبانے کہ آئی ءِ ھبر کنوکانی مزنیں بھرے دنیا ءِ جتائیں کنڈاں آباد اِنت ءُ اے مردم تنیگت ءَ وتی زبان ءَ گوں بندوک انت۔ پمشکا دنیا ءِ ھر جوانیں ساچشت ترا فارسی ءَ دست کپیت۔ یکّے وَ آئی ءَ سرکاری سرپرستی اوں گون اِنت ءُ دومی مردمانی گوں زبان ءَ مھر اِنت۔ ھمے ھاتر ءَ اگاں مئے روکپتی بلوچستان ءِ رجانک کار ءُ نبشتہ کار توکل بہ کن اَنت چہ فارسی ءَ بازیں مڈّی یے بلوچی ءَ دات کن انت۔ 

عظیم بلوچ ءَ توکل کتگ ءُ چہ آئی ءِ رجانک ءَ اے اوں پدّر بیت کہ اے کتاب ءِ رجینگ ءَ آئی ءَ بازیں جکانسری یے کشّ اِتگ۔ اے کتاب ءَ سرجمی ءَ  دہ آزمانک ھوار انت کہ فارسی ءِ نامداریں آزمانکارانی ساچشت انت۔ یکّے وَ کسّہانی جند تامدار اَنت، پدا عظیم ءِ رجانک ءَ کسّہانی شیرکنی چد ءُ گیش کتگ۔ آئی ءِ زبان اوں سادگ اِنت ءُ گال ءُ گالریچے انچو پہ جوانی رِد ءُ بند داتگ انت کہ وانگ ءِ وھد ءَ سما نہ بیت کہ مردم دری زبانے ءِ رجانک ءَ وانگ ءَ اِنت۔ البت باز جاہ ءَ ھما گالانی بلوچی است انت ھم عظیم ءَ ھیال نہ کتگ انت ءُ دری گال کارمرز کتگ۔ چو کہ کساب ءِ جاہ ءَ آئی ءَ ”قصائی“ ءِ گال کارمرز کتگ۔ بلّے تُری ءِ جاگہ ءَ ”باوجود“ پہ ھجالت ءَ ”شرمسار“ ءُ دگہ بازیں انچیں گال۔ اشاں ابید جاھے جاھے زبان ءِ رھبند ءَ اوں ردّ داتگ۔ ”تھا“ ءِ گال گیشتریں جاھاں آئی ءَ انچو کارمرز کتگ کہ ھود ءَ آ پکار نہ اِنت۔ 

سرجمی ءَ اگاں بہ چار ایں عظیم ءِ زبان باز سلّہ ءُ شیرکن اِنت۔ پدا کسّہانی گچین اوں جوان اِنت۔ چرے کسّہاں ھمے سما بیت کہ پہ کسّہ نویسگ ءَ چوشیں بنگپّے ءِ زلورت نہ انت کہ چہ درستاں جتا بہ بیت یا الّم گوں جنگ یا مھر ءَ بندوک بہ بیت۔ بلکیں انچائیں بنگپّے ءِ سر ءَ اوں کسّہ نویسگ بوت کنت، البت بنیادی چیز کسّہ ءِ بیان کنگ ءِ رپک انت ءُ ھمے چیز نبشتہ کار ءَ مزن یا کسان کنت۔ اے گیشتریں کسّہ انچائیں بنگپّانی سر ءَ اَنت، بلئے سرجم ءَ کسّہ ءِ دروشم ءَ انت ءُ وانوک ءَ وتی گاماں بر اَنت گوں ءُ وتی دنیا ءَ چہ آشنا کنائین انت۔