ژوشی ءِ کسّہ

 

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

چینی لبزانک ءَ گوں منی اوّلی پجّاروکی ”لوھسون“ ءِ آزمانکانی وسیلگءَ بوتگ۔ ھمے نبشتہ کار ءِ آزمانک شاہ محمد مری ءَ اردو ءَ رجانک کتگ اتنت گڑا وانگ ءِ موہ رست ءُ وانگ ءَ پد کہ من ءَ دوست بوت انت،من  چہ اردو ءَ  بلوچی ءَ رجانک کت انت۔

بلئے ھمے دور ءِ دگہ مزنیں نامے کہ ”ژوشی“ اِنت، اشی ءَ گوں بگندئے ما باز کم مردم آژناگ ایں۔ مئے سنگتے است، خیام ثنا کہ برے برے کتابجاہاں کوھنیں پُتینک پٹّیت ءُ انچیں نایاپتیں کتاب شوھازیت ءُ کاریت کہ ھجبر مئے دیما نہ کپتگ انت۔ ژوشی ءِ اے کتاب کہ اردو ءَ ”آغازِ بہار“ ءِ نام ءَ رجانک بوتگ، اشی ءِ سر ءَ نہ رجانک کار ءِ نام است ءُ نہ کہ زانگ بیت کجام سال ءُ دور ءَ چاپ بوتگ۔کتاب اوں انچو ریز اِتگ کہ دست جنگ نہ سگّیت۔ بلئے پدا اوں پہ وانگ ءَ بد نہ اِنت۔

اے کتاب ءَ ژوشی ءِ نامدار تریں گدار ”آغازِ بہار“ ءَ ھوار دگہ دو کسّہ اَنت، ژوشی ءِ کسانیں زند جاورالے ءُ آئی ءِ چکّ ءِ کسانیں نبشتانکے ھوار اِنت کہ ھمے نبشتانک ءَ آ وتی پت ءِ مرگ ءِ کسّہ ءَ کاریت۔

”آغازِبہار“ انچیں گدارے کہ اے بیستمی کرن ءِ آشوبی ورناھانی زند ءِ سر ءَ اِنت۔ اے انچیں دورے اَت کہ ورنا چہ وتی زند ءُ چاگرد ءِ راھ ءُ رھبنداں دلجم نہ اتنت ءُ آھانی واھگ مدام ھمیش ات کہ ھمے چاگردی ڈبّہاں چہ دزکشّ بہ بنت ءُ پہ آشوب ءُ راجی کاراں وتی زند ءَ ندر بہ کن انت۔ گدار ءِ بنجاھی کارست ”شیاؤ“ ھم انچیں ورنایے کہ آ سکولے ءَ استادی ءِ نوکری ءَ کنت ءُ پہ نوکری ءَ آ کوچّگے ءَ دیم دیئگ بیت۔ ھمے کوچّگ ءَ سکول ءِ کارمستر ءِ کستریں گوھار آئی ءِ سر ءَ شیدا بیت،بلئے شیاؤ ءِ نزّ ءَمھر وھد زوالی یے ءُ آئی ءِ کارانی دیما اڑاند بیت۔ ھمے ھاتر ءَ آ ”لان“ (سکول ءِ کارمستر ءِ گوھار کہ سرجمیں کوچّگ ءَ چہ درستاں زیبا تریں جنک انت) ءَ وتی گوھار کنت، دانکہ رنگراھاں مہ کپیت ءُ چہ وتی مول ءُ مراد ءَ شمشکار مہ بیت۔ 

ھمے کوچّگ ءَ جنوزامیں جنینے گوں وتی دوئیں چکّاں  نشتگ ءُ آئی ءِ مرد شیاؤ ءِ سنگت بوتگ کہ جنگ ءَ جَنگ بوتگ۔ شیاؤ ھمے جنوزام ءِ ھرچ ءُ درچ ءَ وتی سر ءَ کنت۔ ھمد ءَ مزنیں بھتامے آئی ءَ لگّیت بلئے پدا اوں شیاؤ اے ھبر ءَ دلجم انت کہ آ جوانیں کارے کنگ ءَ اِنت۔

گدار ءِ بنگپّ اوں ھمیش انت کہ آشوبی ورنا وتی دور ءِ گر ءُ بنداں نہ منّ اَنت ءُ آھانی چمّ مدام وتی منزل ءَ سکّ انت۔ لان ھم شیاؤ ءَ دوست بیت بلئے آ ھمے ھاتر ءَ لان ءَ گوں آروس نہ کنت یا گوں آئی ءَ وتی مھری مارشتان درشان نہ کنت دانکہ آ چہ وتی راھ ءَ سربتگ مہ بیت۔ 

کسّہ ءِ چاگرد چین ءِ کوچّگے ءُ چاگرد ءِ ندارگ کشّی ءَ ھوار کارستانی مارشتانی درشان ھم نبشتہ کار ءَ پہ جوانی کتگ۔ اے ڈولیں گدارے تھنا ھما مردم نبشتہ کت کنت کہ وت انچیں جنزے ءِ بھر بوتگ۔ چو کہ ژوشی ءِ جند اوں ھمے جنز ءِ سوَب ءَ کُشگ بیت، پمشکا آئی ءَ اے راھ ءُرِپکانی جوانیں تجربگے است۔ البت چینی لبزانک ءَ ژوشی وانگ کرزیت۔ بلّے تُری آئی ءِ چاگرد ءُ کسّہ ءِ بنگپّ اچ ما جتا اِنت، بلئے پدا اوں وڑے نہ وڑے ءَ ما انچیں جیڑھانی دیمپان ایں۔ پدا گدار ءِ جوانی اش اِنت کہ نبشتہ کار وت نہ نندیت واز نہ کنت، بلکیں کارستانی وسیلگ ءَ کسّہ ءَ دیما بران کنت ءُ وانوک وت کیاس کنت کہ کارست گوں کجام جنز ءَ بندوک انت ءُ کجام تب ءُ میل ءِ مردم انت۔

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

شوھاز