۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
منیر ءِ سر ءَ ھبر کنگ اے ھاتر ءَ گران اِنت کہ بلوچی شائری ءَ استیں اھد ءَ مستریں نام زانگ بیت ءُ نوکیں شائری ءَ نوکیں درشاندابے ءِ واھند اِنت۔ اسل ءَ منیر چوشیں شائرے نہ اِنت کہ لس مردم آئی ءِ شیئر ءِ جہلانکیاں سر بوت بہ کنت، یا ھرکس ءُ ناکس چہ وت مانایے دات بہ کنت۔ قول ءِ ساجد حسین ئیگ ءَ ، منیر ءِ شیئرانی مانا ءَ سر بوھگ ءَ پیسر آئی ءِ شائری ءَ لبزانی سیادی سرپد بوھگی انت۔ چیا کہ شائر ءِ گوٛر ءَ یکّیں شیئر ءَ برے لبزانی نیام کنٹراسٹے ودی بیت ءُ پدا ھورتی ءَ چارئے تہ ھمے نیام ءَ لبزانی ھمگونگی یے ھم درا بیت۔
جدیدیت ءِ بزانت اوں ھمیش انت کہ ساچشت ءَ پاشک ءُ درائیں مانایے مہ بیت ءُ مانا پاشک کنگ مہ بیت، بلکیں اے ھبر پہ وانوک ءَ یلہ دیئگ بہ بیت کہ آ شیئر ءَ چون مانا کنت یا کجام ھدّ ءَ داں مانا ءَ سر بوت کنت۔ پدا چوشیں ساچشت ءَ یکّ مانایےنہ بیت، بلکیں باز مانائی اے ڈولیں ساچشت ءِ جوانی لیکگ بیت۔ منیر ھمے تب ءِ شائرے۔
یک زمانگے منی پیرک، خدا داد آزاد ءَ عطاشاد ءِ سر ءَ نبشتگ ات کہ عطا ءِ شیئراں مانا نیست بلکیں تھنا لبز جوڑینیت ءُ پہ لس مردم ءَ شیئر نبشتہ نہ کنت۔ بائد اِنت آ ھمے ھبر ءَ بہ گیشّینیت کہ آ پہ کئے ءَ شائری کنت۔ آ وھدی ما اوں انچو سرپد بوتگیں کہ اے ڈولیں شیئر ھرکس گشت کنت۔
نوں کہ ما کمّے شائری ءُ لبزانک ءِ بنداتی چیزاں دربرگ ءَ ایں گڑا ھمے ھبر وت گیشّان انت کہ ھر ساچشت پہ ھرکس ءَ نہ انت۔ اُلسی ساچشت ھما اِنت کہ آئی ءِ گوشداروک ءُ وانوک ھرکس ءُ ناکس اِنت، چو کہ مبارک قاضی اگاں گشیت:
”اتکگ انت گرانیں نوبت ءُ جنگانی بھار
دیم پہ ماتکوھاں رپتگ انت ملّیں سرمچار“
اے شیئر گوں وھدے ءَ بندوک انت، زمانگے ءِ چمدار اِنت، جاورے ءِ عکاسی ءَ کنگ ءَ انت۔ بلئے باندا اگاں جاور مٹّ بنت، زمانگ وتی راہ ءَ تاب بہ کنت، اے شیئر ءِ آ ارزشت کہ مرچیگ اِنت باندا نہ بیت۔ بلئے ھما ساچشت کہ پہ ھاسیں ازمکاری ءُ ھنرے ءَ گوں ساچگ بیت آ دور ءُ باریگ ءِ چمدار نہ اِنت، نہ ھاسیں تبکے ءِ مڈّی اِنت، نہ یک ٹولی ءِ مارشتانی در انگاز اِنت۔ آ باز مانا دنت، ھرکس ھود ءَ وت ءَ شوھاز اِت کنت ءُ ھر دور ءُ زمانگ ءَ آ لبزانک ءَ پہ وت جاھے ٹہینت کنت۔
شیئر ءِ جند یا شیئر ءِ گال ءَ اگاں ما منیر ءِ شائری ءَ بہ چار ایں، ھود ءَ اوں اے ھبر گیشّیت کہ شیئر منیر ءِ نزّ ءَ چی یے؟ یا منیر ءِ کتاب ”واب شہر اَنت نہ بوتگنت مانا“ ءِ پیشگال ءَ شائر ءِ جند ءِ ھبراں ھورتی ءَ بہ تپّاس ایں اے چیز وت گیشّیت کہ شائری آئی ءِ نزّ ءَ چی یے؟
پہ درور شائر نبشتہ کنت:
”من شیئر ءَ رزا دیاں کہ منی گپّانی تھا وتی بیوانکی ءَ بہ شوھازیت۔“
”منی جھد ھمیش انت کہ من شیئر ءَ چہ ھرچیز ءَ بہ رکّیناں ءُ ھرچیز ءِ تھا ھوار بہ گیجاں۔“
چداں اے ھبر وت گیشّیت کہ آ شیئر ءَ مانا ءِ سیمسراں مھدود کنگ نہ لوٹیت۔ آ ھرچی گشیت، بلئے ھچ اوں نہ گشیت۔ متلب شیئر ءَ شیئر ءِ دروشم ءَ دنت ءُ اے ھبر ءَ پہ وانوک ءَ یلہ کنت کہ آ ھمے بے وانکی ءَ توارے بہ بکشائیت یا ھمے توارانی نیام ءَ وتی بے وانکی ءَ بے شوھازیت۔ اے سیادی گوں ساچشت ءُ وانوک ءَ انت، اد ءَ نبشتہ کار نہ پہ کسے ءَ مانا در جنت ءُ نہ کہ کسے ءَ راھے نشون دنت۔ وانوک بہ زانت ءُ آئی ءِ کار بہ زانت۔ دیمتر ءَ نبشتہ کنت کہ:
”لھتیں اِلمی لاچاریاں شیئر ءُ شیئر ءِ آتراپ ءَ نشتگیں مردم یکّیں داب ءَ بے وس کتگ انت۔“
اے اِلمی لاچاری اکیڈمک پٹّ ءُ پول یا نگد ءِ مانا ءَ زورگ بیت۔ چوناھا شائر ءُ وانوک ءِ نیامی مردم نگدکار اِنت کہ آئی ءَ پہ وانوک ءَ گیشّینیت یا شیئر ءِ بالاد ءُ ازمی توان ءَ پدّر کنت۔ بلئے منیر اے چیزّ ءِ منّوگر نہ اِنت۔آئی ءِ نزّ ءَ اے بے وسی ءُ لاچاری یے۔ بائد اِنت ھر ساچشت، ساچشت ءِ تب ءَ چارگ ءُ تپّاسگ بہ بیت، پرّیچگ ءُ مانا کنگ مہ بیت۔ شیئر بس شیئرے، آ شیئر ءِ جاگہ دیئگ بہ بیت۔ شیئر ءَ چہ لیکہ، واز ءُ پنت ءُ سوج یا رپورٹنگ ءِ کار گرگ مہ بیت۔
منیر ءِ سر ءَ ھبر وَ باز بوت کنت ءُ آئی ءِ شیئرانی سر ءَ نویسگ بوت کنت، بلئے من اد ءَ وتی کم زانتی ءَ چیر نہ دیاں ءُ اے ھبر ءَ وت اوں گشاں کہ من انگت منیر ءِ سر ءَ نبشتہ کت نہ کناں۔ ھمے ھاتر ءَ اے دور ءِ بازیں شائرانی سر ءَ نویسگ ءَ پد اوں من انگت نہ جیڑ اِتگ کہ منیر ءِ شائری ءِ سر ءَ بہ نویساں۔ بلئے منیر ءِ جند ءِ نزّ ءَ شائری چی یے،ھمیشی ءَ گوں لھتیں شیئرانی دروراں بہ چار اِت۔ ھمے شیئر منیر ءَ وت گیشّین انت۔
”من اے درد ءِ شھر ءِ دمکاں گرداں ناولّاں وت ءَ
ءُ منی ھر شیئر اچ من جست کنت، تو چے گشئے“
”داب کنت میتگ ءَ ساھریں زندماں، شیئر اوشتاتگ انت
لڈّگا انت بدن، لڈّگا انت زباں، شیئر اوشتاتگ انت“
(اے سرجمیں دستونک ءِ رَد ”شیئر اوشتاتگ انت“ انت)
”زیمر ءِ وڑ ءَ مئے ھمراہ انت
شیئرے ءِ رنگ ءَ گشتگیں مردم“
”ازم رھنے نہ انت کہ موکگ بیت
شیئر شیئر ءِ وڑ ءَ گشگ لوٹیت“
چرے گڈّی شیئر ءَ پدا ھما ھبر وت گیشّیت کہ منیر شائری ءَ چے یے سرپد بیت۔ نوں اے ھبر ءِ دور شتگ کہ شائری ھدائی دادے یا شیئر الہام بنت، بلکیں آ شیئر کہ ازمی کدر ءُ کیلوھاں پیلو بہ کنت ءُ لبزانک ءِ جھان ءَ وت ءَ زندگ داشت بہ کنت۔ شیئر ءَ ھمنچو توان بہ بیت کہ وتی باریگ ءِ بندیگ مہ بیت، یا ھاسیں مانا ءُ مول ءُ مرادے ءِ چمدار مہ بیت،پہ چوشیں شیئر ءِ ساچگ ءَ یکّے وَ شیئر ءِ ازم ءِ دربرگ ءُ دومی شیئری سنچ ءِ بوھگ الّمی انت۔ ءُ منیر ءِ گوٛر ءَ اے دوئیں چیز است انت۔
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
شوھاز
No comments:
Post a Comment